Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Olijfboszangervink
Olijfboszangervink | Certhidea olivacea
Green Warbler-Finch | Pinzón reinita verde | Tentilhão-cantor-verde
De olijfboszangervink is een van de twee zangervinken van de Galápagos: een kleine darwinvink met een dunne, spitse snavel, die eerder aan een zanger doet denken dan aan een vink. Hij leeft op de centrale, hogere eilanden van de archipel en zoekt vooral insecten in de vochtige hooglanden. Op Santa Cruz is zijn stand in korte tijd sterk achteruitgegaan.
Geluid
De zang is een snelle, hoge reeks tonen, vaak eindigend in een triller of een zoemend slot; de zang verschilt van die van de grijze boszangervink. De roep is een dun, hoog tsip.
Opname: Bram Vogels — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
10 cm, slank, met een dunne, spitse, rechte snavel. Bovendelen olijfgroen, onderdelen lichter, grijsachtig tot lichtgeelbruin. Sommige vogels hebben een vage oranjebruine tint op de keel. Geen streping. Beweegt voortdurend en trilt vaak met de vleugels. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn doffer.
Verwarringssoorten
De grijze boszangervink Certhidea fusca is grijzer en minder groen en komt op andere eilanden voor; de eilanden sluiten elkaar uit. Vrouwtjes en jonge vogels van de mangrovezanger Setophaga petechia zijn geler, met gele vlekken in de staart. De kleine boomvink Camarhynchus parvulus en de kleine grondvink Geospiza fuliginosa hebben een veel dikkere, kegelvormige snavel.
Leefgebied
Vooral het vochtige Scalesia-bos en de vochtige hooglandzone, minder in de overgangszone en de droge laaglandzone. Zoekt actief in het gebladerte, op takken en tussen bloemen naar kleine insecten en spinnen en neemt ook wat nectar. Het nest is een bolvormig bouwsel met een ingang aan de zijkant, in een struik of boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Endemisch voor de Galápagos, op de centrale, hogere eilanden: Santa Cruz, Isabela, Fernandina, Santiago, Rábida en Pinzón. Komt niet voor op het vasteland van Colombia, Ecuador, Peru en Bolivia.
- Jaarrond
Hoe en wanneer kijken
In de hooglanden van Santa Cruz, bijvoorbeeld in het Scalesia-bos bij Los Gemelos, en op de hellingen van de vulkanen van Isabela. Let op kleine, beweeglijke olijfgroene vogels die met trillende vleugels door het gebladerte gaan.
Staat van instandhouding
Kwetsbaar. Op Santa Cruz nam de stand tussen eind jaren negentig en ongeveer 2010 met bijna de helft af, vooral in de vochtige hooglanden, waar de invasieve braam Rubus niveus het bos verandert en het aanbod aan insecten vermindert. Ook de ingevoerde parasitaire vlieg Philornis downsi, waarvan de larven nestjongen aantasten, en verlies van leefgebied door landbouw zijn bedreigingen.
Wetenschappelijke naam
Certhidea olivacea | Gould, 1837
Gould beschreef de soort in 1837 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Certhidea voerde hij in datzelfde werk in. De geslachtsnaam is een verkleinvorm van Certhia, het geslacht van de boomkruipers: een vogel die op een boomkruiper lijkt. De soortnaam is Latijn olivaceus, 'olijfkleurig', naar het groenige verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Isla Santiago, Galápagos.