Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Campogors
Campogors | Coryphaspiza melanotis
Black-masked Finch | Cachilo de antifaz | Tico-tico-de-máscara-negra
De campogors is een kleine gors van hoog, open grasland met verspreide struiken, de campo's en cerrado van centraal Zuid-Amerika. In het gidsgebied komt hij alleen in enkele savannes in het zuidoosten van Peru en het noorden en oosten van Bolivia voor. Het mannetje heeft een zwarte kop met een lange witte wenkbrauwstreep.
Geluid
De zang is een zeer hoge, dunne, insectachtige reeks tsie-tsie-tsie, vaak vanaf een grashalm of struikje. De roep is een kort, hoog tsip.
Opname: Jacob Wijpkema — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13 cm, met een spitse snavel die boven zwart en onder geel is en een vrij lange, getrapte staart met witte punten. Het mannetje heeft een zwarte kop en wangen, een lange witte wenkbrauwstreep, een bruine, donker gestreepte rug, geel op de vleugelbocht en een witte onderkant. Het vrouwtje mist het zwarte masker: haar kop is bruin met een okerkleurige wenkbrauwstreep en haar onderkant is wit met een okerkleurig waas. Jonge vogels lijken op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
De graslandgors Ammodramus humeralis heeft een grijze, bruin gestreepte kop met een gele teugelvlek en geen zwart masker. De wigstaartgrasgors Emberizoides herbicola is groter, met een lange, puntige staart en een gestreepte kop zonder masker. Het vrouwtje van de graslandsaffraangors Sicalis luteola is gelig van onderen en heeft een kortere staart zonder witte punten.
Leefgebied
Hoog, droog tot vochtig grasland met verspreide struiken en termietenheuvels, in het laagland tot ongeveer 1000 m. Zoekt op en vlak boven de grond naar zaden en insecten. Het nest is een kom van gras, laag in een graspol.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru alleen in de Pampas del Heath in Madre de Dios, aan de grens met Bolivia. In Bolivia plaatselijk in de savannes van Beni, het noorden van La Paz en het noordoosten van Santa Cruz. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in centraal Brazilië, op het eiland Marajó en in Paraguay; in het noordoosten van Argentinië waarschijnlijk verdwenen.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in de natte tijd in hoog grasland met verspreide struiken naar zingende mannetjes op een grashalm; buiten die tijd blijft hij meestal laag in het gras.
Staat van instandhouding
Kwetsbaar. De stand neemt af door omzetting van cerrado en savanne in akkers en weiland, door te frequente branden en door overbegrazing. In het gidsgebied liggen belangrijke leefgebieden in beschermde savannes, zoals de Pampas del Heath.
Wetenschappelijke naam
Coryphaspiza melanotis | (Temminck, 1822)
Temminck beschreef de soort in 1822 als Emberizoides melanotis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Coryphaspiza werd in 1840 ingevoerd door Gray. De geslachtsnaam combineert Grieks koruphē, 'kruin', en spiza, 'vink'. De soortnaam komt van Grieks melas, 'zwart', en -ōtis, 'met oren': 'zwartoorig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Ipanema, São Paulo, Brazilië.