Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Grijze kuifgors
Grijze kuifgors | Lophospingus griseocristatus
Grey-crested Finch | Soldadito gris | Tico-tico-de-topete-cinza
De grijze kuifgors is een effen grijze, gorsachtige tangare met een spitse kuif, van de droge dalen in de Andes van Bolivia en het noordwesten van Argentinië. Ze leeft in paren of kleine groepjes in droog struweel en zoekt veel op de grond.
Geluid
Roept zachte tsip-tonen. De zang is een korte, heldere reeks fluitjes en trillers, herhaald vanaf een struik.
Opname: Dante Buzzetti — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
14 cm, met een korte, kegelvormige roze tot hoornkleurige snavel. Het kleed is vrijwel effen leigrijs, met een spitse grijze kuif die vaak rechtop staat. De buik is lichter grijs tot witachtig. De staart is zwartachtig met brede witte hoeken, die vooral in vlucht te zien zijn. De seksen zijn vrijwel gelijk. Jonge vogels zijn bruiner grijs, met een kortere kuif en vage streping.
Verwarringssoorten
De Boliviaanse kuifgors Lophospingus pusillus leeft lager in de Chaco en heeft een zwarte kuif, een witte wenkbrauwstreep en (bij het mannetje) een zwarte keel. De rouwsierragors Rhopospina fruticeti is groter, donkerder grijs met een gele snavel en zonder kuif. De rode kroongors Coryphospingus cucullatus is roodbruin met een rode kruin.
Leefgebied
Droog struweel en doornbos met cactussen in inter-Andesdalen, struikrijke hellingen, oeverstruweel, heggen en akkerranden, meestal van ongeveer 1100 tot 3000 m. Zoekt in paren of kleine groepjes op de grond en laag in struiken naar zaden en insecten. Het nest is een kom in een struik of cactus.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Komt niet voor in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos. In Bolivia in de droge dalen van de Andes van La Paz en Cochabamba zuidwaarts via Chuquisaca en Potosí tot Tarija en het westen van Santa Cruz. Buiten het gidsgebied in het noordwesten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in droog struweel in de dalen rond Cochabamba, bij Comarapa en Saipina in Santa Cruz en rond Tarija; de vogels foerageren op de grond langs paden en vliegen bij verstoring op naar een struik, waarbij de witte staarthoeken te zien zijn.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Vrij algemeen in droog struweel; verdraagt door mensen gevormd, halfopen land.
Wetenschappelijke naam
Lophospingus griseocristatus | (d'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye, 1837)
D'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye beschreef de soort in 1837 als Emberiza griseo-cristata; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Lophospingus werd in 1878 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam komt van Grieks lophos, 'kuif', en spingos, 'vink'. De soortnaam komt van middeleeuws Latijn griseus, 'grijs', en Latijn cristatus, 'gekuifd', naar de grijze kuif. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Vallegrande, Santa Cruz, Bolivia.