Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Boliviaanse kuifgors

Boliviaanse kuifgors | Lophospingus pusillus

Black-crested Finch | Soldadito común | Tico-tico-de-topete-preto

De Boliviaanse kuifgors is een kleine, gorsachtige tangare van het droge Chacobos, met een zwarte kuif, een witte wenkbrauwstreep en een zwart-wit getekende kop. In het gidsgebied komt ze alleen in het zuidoosten van Bolivia voor.

Boliviaanse kuifgors (Lophospingus pusillus)
Foto: Gmmv1980 — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Roept een zacht tsip. De zang is een korte, gevarieerde reeks heldere tonen en trillers, vanaf een struik of lage boom.

Luister: ZangXC609502

Opname: Carlos Ferrari — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

13 cm, met een korte, kegelvormige roze snavel. Het mannetje heeft een zwarte, spitse kuif, een brede witte wenkbrauwstreep, een zwarte oorstreek en een zwarte keel, omzoomd door een witte baardstreep. De bovendelen zijn grijs, de onderdelen lichtgrijs tot wit. De vleugels hebben twee smalle witte banden; de staart is zwartachtig met witte hoeken. Het vrouwtje heeft een grijzere kuif, een minder scherp getekende kop en een witachtige keel. Jonge vogels zijn bruiner en gestreept.

Verwarrings­soorten

De grijze kuifgors Lophospingus griseocristatus leeft hoger in droge Andesdalen en is effen grijs, zonder zwart-witte koptekening. De veelkleurige chacogors Saltatricula multicolor heeft een zwart gezicht, een roze-oranje flank en een gele snavel en geen kuif. De grijze kroongors Coryphospingus pileatus komt niet in Bolivia voor; de rode kroongors Coryphospingus cucullatus is roodbruin met een rode kruin.

Leefgebied

Droog Chacobos, doornstruweel en open, struikrijk land met cactussen, ook randen van akkers en weiland, van het laagland tot ongeveer 1500 m, plaatselijk in de lagere droge dalen. Zoekt in paren of kleine groepjes op de grond en laag in struiken naar zaden en insecten. Het nest is een kom in een doornige struik.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

Komt niet voor in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos. In Bolivia in de Chaco van het zuidoosten, in het zuiden van Santa Cruz, het oosten van Chuquisaca en het oosten van Tarija. Buiten het gidsgebied in het westen van Paraguay en het noorden van Argentinië.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in Chacostruweel rond Villamontes en Boyuibe; de vogels foerageren op de grond langs zandwegen en vliegen op naar een struik, waarbij de witte staarthoeken zichtbaar worden.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Vrij algemeen in Chacostruweel; het leefgebied neemt plaatselijk af door ontginning voor landbouw en veeteelt.

Wetenschappelijke naam

Lophospingus pusillus | (Burmeister, 1860)

Burmeister beschreef de soort in 1860 als Gubernatrix pusilla; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Lophospingus werd in 1878 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam komt van Grieks lophos, 'kuif', en spingos, 'vink'. De soortnaam komt van Latijn pusillus, 'heel klein'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Tucumán, Argentinië.