Alle soorten › Zangvogels › Mierklauwieren › Grijze mierklauwier
Grijze mierklauwier | Thamnophilus murinus
Mouse-colored Antshrike | Batará murino | Choca-murina
De grijze mierklauwier is een kleine, grijsbruine Thamnophilus van het noordelijke Amazonebos, waar hij vooral leeft in bos op arme witte zandgrond. Hij lijkt sterk op de leikleurige mierklauwier, maar heeft een donker oog en kleine lichte vlekjes op de vleugels. In het gidsgebied komt hij voor in het zuidoosten van Colombia, het oosten van Ecuador en het noorden van Peru.
Geluid
Een korte, versnellende reeks nasale tonen die eindigt met een nadrukkelijke slottoon, ongeveer uh-uh-uh-uhuhuh-wánk. Daarnaast nasale, enkelvoudige roepen.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
14 cm, met een gehaakte snavel en een grijsbruin oog. Het mannetje is grijs, iets bruiner op vleugels en staart, met kleine witte toppen aan de vleugeldekveren en lichte punten aan de staartpennen. Het vrouwtje is bruin tot roodbruin van boven, met een roodbruinere kruin, kleine geelbruine toppen aan de vleugeldekveren en grijsachtig geelbruine onderdelen.
Verwarringssoorten
De leikleurige mierklauwier Thamnophilus schistaceus heeft een rood oog en vleugels zonder lichte vlekjes, en het mannetje is zuiverder leigrijs. De noordelijke gevlekte mierklauwier Thamnophilus punctatus heeft grotere witte vleugelvlekken en een zwartere kruin. De temmincks mierklauwier Thamnomanes caesius zit rechtop en heeft effen vleugels. De bosmiervireo Dysithamnus mentalis is kleiner, met een kortere staart en een donkere oorvlek.
Leefgebied
Onder- en middenlaag van terra-firmebos, vooral van bos op voedselarme witte zandgrond (varillal), tot ongeveer 1000 m. Foerageert in paren, regelmatig in gemengde groepen, en zoekt bladeren en takken af naar geleedpotigen. Het nest is een open kom, opgehangen in een tak-vork.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in het oosten en zuidoosten (onder meer Guainía, Vaupés, Amazonas, Caquetá en Putumayo). Ecuador: in het oostelijke laagland. Peru: in het noorden, vooral ten noorden van de Amazone en de Marañón in Loreto, plaatselijk ook ten zuiden daarvan. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela, de Guyana's en het noorden van Amazonisch Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in varillal-bos op witte zandgrond bij Iquitos, bijvoorbeeld in Allpahuayo-Mishana, waar hij in gemengde groepen van de middenlaag meetrekt.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Vrij algemeen in geschikt bos; ontbossing is de voornaamste bedreiging.
Wetenschappelijke naam
Thamnophilus murinus | Sclater & Salvin, 1868
Sclater & Salvin beschreef de soort in 1868 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Thamnophilus werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Grieks thamnos, 'struik', en philos, 'liefhebbend': struikminnaar. De soortnaam komt van Latijn murinus, 'muiskleurig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Manaus, Brazilië.