Alle soorten › Zangvogels › Mierklauwieren › Leikleurige mierklauwier
Leikleurige mierklauwier | Thamnophilus schistaceus
Plain-winged Antshrike | Batará alillano | Choca-de-olho-vermelho
De leikleurige mierklauwier is een van de meest verbreide Thamnophilus-soorten van het Amazonelaagland in het gidsgebied. Hij leeft in de middenlaag van terra-firmebos en sluit zich vaak aan bij gemengde groepen. Beide seksen hebben een rood oog en vleugels zonder witte vlekken.
Geluid
Een reeks nasale tonen die versnelt tot een korte ratel en eindigt met een nadrukkelijke slottoon, ongeveer kuh-kuh-kuh-kukukuku-kwánk. Daarnaast enkelvoudige, nasale roepen.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
14 cm, met een zware, gehaakte snavel en een rood oog. Het mannetje is effen leigrijs, in het grootste deel van het gidsgebied met een zwarte kruin; de vleugels hebben geen witte toppen. Het vrouwtje heeft een roodbruine kruin, een olijfbruine rug en vleugels en een olijfgrijze tot geelbruine onderkant.
Verwarringssoorten
De grijze mierklauwier Thamnophilus murinus is bruiner grijs, met kleine witte (mannetje) of geelbruine (vrouwtje) toppen aan de vleugeldekveren en een bruingrijs oog; hij leeft vooral in bos op witte zandgrond. De noordelijke gevlekte mierklauwier Thamnophilus punctatus en natterers mierklauwier Thamnophilus stictocephalus hebben duidelijke witte vleugelvlekken. De grijskeelmierklauwier Thamnomanes ardesiacus en de temmincks mierklauwier Thamnomanes caesius zitten rechtop en hebben een donker oog.
Leefgebied
Middenlaag en lagere bladerdak van vochtig laaglandbos op terra firme, minder in várzea en aan bosranden, tot ongeveer 1000 m in de voetheuvels. Foerageert in paren, vaak in gemengde groepen, en zoekt bedachtzaam bladeren en takken af naar geleedpotigen. Het nest is een open kom, opgehangen in een tak-vork.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in het Amazonelaagland in het zuidoosten. Ecuador: in het hele oostelijke laagland. Peru: in het hele Amazonelaagland. Bolivia: in het noorden en het midden (Pando, Beni, La Paz, Cochabamba en Santa Cruz). Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen en zuiden van Amazonisch Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in terra-firmebos naar het nasale lied in gemengde groepen; in Yasuní (Ecuador) en in Tambopata en Manu (Peru) zit hij in veel groepen van de middenlaag.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Algemeen in ongestoord laaglandbos; ontbossing is de voornaamste bedreiging.
Wetenschappelijke naam
Thamnophilus schistaceus | d'Orbigny, ACVMD, 1838
D'Orbigny, ACVMD beschreef de soort in 1838 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Thamnophilus werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Grieks thamnos, 'struik', en philos, 'liefhebbend': struikminnaar. De soortnaam komt van nieuw-Latijn schistaceus, 'leikleurig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Yuracaré-gebied bij Cochabamba, Bolivia.