Alle soorten › Stormvogelachtigen › Pijlstormvogels › Grijze stormvogel
Grijze stormvogel | Fulmarus glacialoides
Southern Fulmar | Fulmar Sureño | Pardelão-prateado
De grijze stormvogel is de zuidelijke tegenhanger van de noordse stormvogel en broedt langs de kusten van Antarctica. Buiten de broedtijd volgt hij koude stromingen naar het noorden, in de Grote Oceaan tot voor Chili. In het gidsgebied is hij een zeldzame dwaalgast voor de kust van Peru.
Geluid
Op zee meestal stil; bij voedsel kakelende en krassende geluiden.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
46–50 cm, een gedrongen, meeuwachtige stormvogel met een dikke hals en een korte, forse roze snavel met een blauwgrijze buisneus en een donkere punt. De bovendelen zijn zilvergrijs; de handpennen zijn zwartachtig met een grote witte vlek aan de basis, die in vlucht een lichte vleugelvlek vormt. Kop en onderdelen zijn wit. Vliegt met korte reeksen stijve vleugelslagen en lange glijvluchten. De seksen zijn gelijk; jongen lijken op volwassen vogels.
Verwarringssoorten
De kaapse stormvogel Daption capense heeft een zwart-wit geblokte bovenkant en een zwarte kop. Prionen, zoals de dunbekprion Pachyptila belcheri, zijn veel kleiner en blauwgrijs, met een donkere M-tekening over de vleugels. Meeuwen met een grijze mantel hebben geen buisneus en vliegen met soepelere vleugelslagen.
Leefgebied
Koel, voedselrijk water van de open oceaan en de kustzee, in de broedtijd vaak bij pakijs en daarbuiten boven koude stromingen. Eet krill, inktvis, vis en visafval, vaak achter schepen. Broedt in kolonies op richels van kliffen langs de kust van Antarctica en op nabijgelegen eilanden.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Zeldzame dwaalgast op zee voor de kust van Peru, vooral in de zuidelijke winter. Niet bekend uit Colombia, Ecuador, Bolivia en van de Galápagos. Buiten het gidsgebied broedend rond Antarctica; buiten de broedtijd noordelijk tot voor Chili, Argentinië en Zuid-Afrika.
Hoe en wanneer kijken
Kijk tussen de stormvogels die bij vissersboten voor Zuid-Peru op afval afkomen, vooral in koele jaren in de zuidelijke winter.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De wereldstand is groot; er zijn geen ernstige bedreigingen bekend, al kan verandering van het zee-ijs rond Antarctica de voedselbronnen beïnvloeden.
Wetenschappelijke naam
Fulmarus glacialoides | (Smith, 1840)
Smith beschreef de soort in 1840 als Procellaria glacialoides; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Fulmarus werd in 1826 ingevoerd door Stephens. De geslachtsnaam komt van Oudnoors fúll, 'vies, stinkend', en már, 'meeuw', naar de stinkende maagolie die de vogel uitspuwt. De soortnaam komt van glacialis (de Noordse stormvogel, Fulmarus glacialis) met Grieks -oidēs, 'lijkend op'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Zee rond Kaap de Goede Hoop, Zuid-Afrika.