Alle soorten › Scharrelaarachtigen › IJsvogels › Groen-bruine ijsvogel
Groen-bruine ijsvogel | Chloroceryle inda
Green-and-rufous Kingfisher | Martín pescador verdirrufo | Martim-pescador-da-mata
De groen-bruine ijsvogel is een middelgrote, donkergroene ijsvogel met een geheel roodbruine onderkant. Hij leeft teruggetrokken in de schaduw van overstroomd bos en langs smalle bosbeken in het laagland. Ondanks zijn grootte valt hij in het donkere bos weinig op.
Geluid
Een zacht tsjak of tsjoek, en een reeks fluitende tonen die in snelheid toeneemt en oploopt.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
22–24 cm, met een lange, zwarte snavel. De bovendelen zijn donker olijfgroen, met fijne lichtgeelbruine vlekjes en bandjes op rug, vleugels en staart. Keel en wangen zijn lichter oranjegeel, de rest van de onderdelen is diep roodbruin. Het vrouwtje heeft een groen-wit geschubde band over de borst. Jonge vogels lijken op het vrouwtje, maar zijn doffer.
Verwarringssoorten
De groene dwergijsvogel Chloroceryle aenea heeft een vergelijkbaar kleurpatroon, maar is veel kleiner, met een wit midden van de buik en zonder fijne vlekjes op de rug. De groene ijsvogel Chloroceryle americana en de Amazone-ijsvogel Chloroceryle amazona hebben een witte halsband en een witte buik.
Leefgebied
Overstroomd bos, moerasbos, palmmoerassen en de beschaduwde randen van hoefijzermeren, en smalle beken in vochtig bos in het laagland, meestal onder 500 m. Zit laag in de schaduw boven het water en duikt naar vissen en andere waterdieren. Het nest ligt in een gang in een oever of in de wortelkluit van een omgevallen boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het Pacifisch laagland, het noordelijk laagland en het Amazonegebied. In Ecuador in het oostelijk laagland en plaatselijk in het noordwesten. In Peru in het Amazonelaagland. In Bolivia in het noordelijk en oostelijk laagland. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Nicaragua tot het Amazonegebied en het oosten van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek vanaf een kano in overstroomd bos en langs beschaduwde zijarmen van rivieren en hoefijzermeren. Hij zit vaak laag en stil vlak boven het water en vliegt bij verstoring laag weg onder het bladerdak.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Wijdverspreid, maar afhankelijk van bos langs het water en daardoor gevoelig voor ontbossing.
Wetenschappelijke naam
Chloroceryle inda | (Linnaeus, 1766)
Linnaeus beschreef de soort in 1766 als Alcedo inda; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Chloroceryle werd in 1848 ingevoerd door Kaup. De geslachtsnaam combineert Grieks khlōros, 'groen', met het geslacht Ceryle (van Grieks kērulos, een mythische zeevogel). De soortnaam is Latijn indus, 'Indisch', hier voor West-Indië, waar Linnaeus de soort ten onrechte plaatste. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit De Guyana's.