Alle soorten › Zangvogels › Vireo's › Groene klauwiervireo
Groene klauwiervireo | Vireolanius pulchellus
Green Shrike-Vireo | Vireón esmeralda | Assobiador-verde
De groene klauwiervireo is een gedrongen, overwegend heldergroene vireo met een zware, gehaakte snavel, die in het bladerdak van vochtig laaglandbos in Midden-Amerika leeft. In het gidsgebied is hij alleen als zeer zeldzame dwaalgast bekend, uit het uiterste noordwesten van Colombia bij de grens met Panama.
Geluid
Een eentonig herhaalde, heldere fluittoon, zoals pieer-pieer-pieer, lang volgehouden vanuit de boomtoppen.
Opname: Daniel Errichetti — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
14 cm, gedrongen, met een grote kop, een zware, aan de punt gehaakte snavel en een korte staart. Vrijwel geheel heldergroen, met blauw op kruin en achterhals en een gele keel. Er is geen wenkbrauwstreep. De seksen zijn vrijwel gelijk; jonge vogels zijn doffer.
Verwarringssoorten
De geelbrauwklauwiervireo Vireolanius eximius van Noord-Colombia heeft een brede gele wenkbrauwstreep en een gele vlek onder het oog. De grijskapklauwiervireo Vireolanius leucotis heeft een grijze kop met gele en witte strepen en een licht oog.
Leefgebied
Bladerdak van vochtig laaglandbos, hoog secundair bos en bosranden, in Midden-Amerika van zeeniveau tot ongeveer 1200 m. Zoekt met trage bewegingen insecten en rupsen tussen het blad. Het nest is een hangende kom hoog in een boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied alleen als zeer zeldzame dwaalgast vastgesteld in het noordwesten van Colombia, bij de grens met Panama; een vaste plek of tijd van voorkomen is er niet. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied als standvogel van Zuid-Mexico tot Panama.
Hoe en wanneer kijken
Waarnemingen in het gidsgebied zijn uitzonderlijk. Let in het bos langs de grens met Panama op een eentonige fluitreeks uit de kruinen en controleer elke klauwiervireo op het ontbreken van een gele wenkbrauwstreep.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. In Midden-Amerika verbreid, maar afhankelijk van aaneengesloten bos.
Wetenschappelijke naam
Vireolanius pulchellus | Sclater & Salvin, 1859
Sclater & Salvin beschreef de soort in 1859 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Vireolanius werd in 1850 ingevoerd door Bonaparte. De geslachtsnaam combineert de geslachtsnamen Vireo (Latijn vireo, 'groene vogel') en Lanius (Latijn lanius, 'slager', voor klauwieren): een vireo die op een klauwier lijkt. De soortnaam is Latijn pulchellus, verkleinwoord van pulcher, 'fraai'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Guatemala.