Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse zangers › Groenkruinmaskerzanger
Groenkruinmaskerzanger | Geothlypis semiflava
Olive-crowned Yellowthroat | Mascarita coronioliva | Pia-cobra-de-coroa-oliva
De groenkruinmaskerzanger is een standvogel van vochtig, ruig grasland aan de Pacifische kant van Colombia en Ecuador. Het mannetje heeft een breed zwart masker dat direct overgaat in een olijfgroene kruin, zonder grijze of witte rand. Hij zingt veel, vaak vanaf een hoge grashalm of een struikje.
Geluid
De zang is een lange, snelle, rijk gevarieerde reeks gefloten en kwetterende tonen, langer en voller dan bij de andere maskerzangers in het gidsgebied. De roep is een droog tsjet.
Opname: Natasza Fontaine — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13–14 cm, met een vrij lange, afgeronde staart. Het mannetje heeft een breed zwart masker van voorhoofd tot oorstreek; kruin en nek zijn olijfgroen, zonder grijze tint. De bovendelen zijn olijfgroen, de onderdelen geheel helder geel, met olijfkleurige flanken. Het vrouwtje mist het masker en heeft een olijfgeel gezicht met een vage lichte oogring; de onderdelen zijn geel. Jonge vogels lijken op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
De Zuid-Amerikaanse maskerzanger Geothlypis aequinoctialis heeft bij het mannetje een grijze kruin en een grijze rand boven het masker. De zwartteugelmaskerzanger Geothlypis auricularis heeft een smaller zwart masker en een grijze kruin, en leeft in drogere streken in het zuidwesten van Ecuador en het noordwesten van Peru. Het mannetje van de gewone maskerzanger Geothlypis trichas heeft een witachtige band boven het masker en een witte buik. Vrouwtjes van deze soorten lijken sterk op elkaar; let op de kopkleur en het gezelschap.
Leefgebied
Hoog, vochtig gras, natte weilanden, moerasranden, ruigte langs sloten en rivieren, rietkragen en verwilderde akkers, vooral in het laagland en de uitlopers, tot ongeveer 1500 m en plaatselijk hoger. Zoekt laag in de vegetatie naar insecten. Het nest is een open kom laag in dicht gras of struikgewas.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Standvogel. In Colombia in het laagland en de uitlopers aan de Pacifische kant, van de Chocó tot Nariño, en plaatselijk in de aangrenzende dalen. In Ecuador in het westelijke laagland en de uitlopers, zuidwaarts tot in het zuidwesten van het land. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Midden-Amerika, van Honduras tot Panama.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in het westelijke laagland langs natte weilanden en grasruigte naar de lange zang; mannetjes zingen vaak vanaf een uitstekende grashalm of een laag struikje, vooral in de ochtend.
Staat van instandhouding
Niet geëvalueerd in deze afbakening. De soort is in haar verspreidingsgebied algemeen en profiteert van ontbossing, omdat open, vochtig grasland en ruigte toenemen.
Wetenschappelijke naam
Geothlypis semiflava | Sclater, 1860
Sclater beschreef de soort in 1860 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Geothlypis werd in 1847 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Grieks geō-, 'grond-, aard-', met thlupis, een niet geïdentificeerd klein vogeltje. De soortnaam combineert Latijn semi-, 'half', en flavus, 'geel'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Babahoyo, Ecuador.