Alle soorten › Glansvogelachtigen › Glansvogels › Groenstaartglansvogel

Groenstaartglansvogel | Galbula galbula

Green-tailed Jacamar | Jacamará coliverde | Ariramba-de-cauda-verde

De groenstaartglansvogel is de glansvogel van het noordoosten van Zuid-Amerika, van de Guyana's tot het stroomgebied van de Orinoco en de Amazone. Het gidsgebied raakt alleen de westrand van het verspreidingsgebied, in het uiterste oosten van Colombia. Hij is nauw verwant aan de roodstaartglansvogel en lijkt daar sterk op.

Groenstaartglansvogel (Galbula galbula)
Foto: Hector Bottai — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een hoge, scherpe pie, en een reeks klagende, hoge tonen die versnelt en eindigt in een triller, vergelijkbaar met die van de roodstaartglansvogel.

Luister: ZangXC939072

Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

19–21 cm, met een lange, dunne, zwarte snavel. Bovendelen en borstband zijn glanzend groen, de kruin met een blauwachtige glans. Het mannetje heeft een witte keel, het vrouwtje een lichtere, geelbruine keel. De buik is donker roodbruin. De staart is groen tot blauwgroen en ook van onderen donker, zonder roodbruin. Jonge vogels zijn doffer.

Verwarrings­soorten

De roodstaartglansvogel Galbula ruficauda heeft roodbruine buitenste staartpennen, zodat de staart van onderen roestkleurig is. De bronsglansvogel Galbula leucogastra is kleiner en donkerder brons, met een witte buik. De geelsnavelglansvogel Galbula albirostris heeft een gele snavel en leeft binnen in het bos.

Leefgebied

Randen van vochtig bos, galerijbos, várzea-bos en bos op witte zandgrond langs zwartwaterrivieren, ook secundair bos, in het laagland tot ongeveer 500 m. Zit op een beschaduwde tak aan de bosrand of boven water en vliegt uit naar vlinders, libellen en andere vliegende insecten. Nestelt in een gang in een oever of een termietennest.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Colombia alleen in het uiterste oosten, in het stroomgebied van de Orinoco en de Río Negro (Vichada, Guainía en Vaupés). Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Het grootste deel van het verspreidingsgebied ligt buiten het gidsgebied: Venezuela, de Guyana's en Brazilië langs de Amazone en haar noordelijke zijrivieren.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Langs de randen van galerijbos en zwartwaterrivieren in het oosten van Colombia, zoals rond Puerto Inírida. De vogel zit vaak op een lage tak boven het water.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft een groot verspreidingsgebied en is in geschikt biotoop vrij algemeen.

Wetenschappelijke naam

Galbula galbula | (Linnaeus, 1766)

Linnaeus beschreef de soort in 1766 als Alcedo Galbula; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Galbula werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam komt van Latijn galbula, de naam voor een kleine gele vogel. De soortnaam herhaalt de geslachtsnaam, Latijn galbula, 'kleine gele vogel'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.