Alle soorten › Steltloperachtigen › Strandlopers en snippen › Grote grijze snip
Grote grijze snip | Limnodromus scolopaceus
Long-billed Dowitcher | Agujeta escolopácea | Maçarico-de-bico-longo
De grote grijze snip is een gedrongen steltloper met een lange, rechte snavel, die broedt in het noordoosten van Siberië, Alaska en het noordwesten van Canada en vooral in het zuiden van de Verenigde Staten en Midden-Amerika overwintert. In het gidsgebied is hij een zeldzame wintergast en doortrekker, veel schaarser dan de kleine grijze snip. Anders dan die soort zoekt hij vooral zoet water op.
Geluid
Een hoog, scherp kiek, enkel of in snelle reeksen, vaak bij het opvliegen en in groepen voortdurend te horen.
Opname: AUDEVARD Aurélien — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
27–30 cm, met een lange, rechte, donkere snavel, bij het vrouwtje langer dan bij het mannetje, en vrij korte, groengele poten. In winterkleed effen grijs op kop, hals en borst, met een lichte wenkbrauwstreep en een witte buik met gebandeerde flanken. In broedkleed zijn de onderdelen tot op de buik roodbruin, met fijne donkere vlekjes op de hals en bandering op de borstzijden. Jonge vogels hebben grijze tertials met alleen smalle roestbruine randjes. In de vlucht een witte wig die van de stuit tot ver op de rug reikt; de staart is dicht donker gebandeerd, met de donkere banden breder dan de lichte. De seksen zijn gelijk van kleed.
Verwarringssoorten
De kleine grijze snip Limnodromus griseus is vrijwel gelijk; de roep is het betrouwbaarste kenmerk. Die soort heeft een zachter, getrippeld tu-tu-tu, jonge vogels hebben tertials met roestbruine binnentekening en in broedkleed is de buik wit; zij houdt zich vooral op wadplaten aan de kust op. De steltstrandloper Calidris himantopus is slanker, met een kortere, aan de punt licht gebogen snavel en langere, gele poten. De Amerikaanse watersnip Gallinago delicata heeft een gestreepte kop en rug en leeft verborgen in moerasvegetatie.
Leefgebied
Ondiepe zoetwaterplassen, moerassen met open modder, rijstvelden en de randen van lagunes, meestal in het laagland; zelden op wadplaten aan zee. Zoekt voedsel door met snelle, verticale bewegingen diep in de modder te prikken, vaak tot de buik in het water; eet wormen, insectenlarven, slakken en zaden. Broedt niet in het gidsgebied.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia een zeldzame wintergast, vooral in het Caribisch laagland en op de hoogvlakte rond Bogotá. In Ecuador een zeldzame gast, vooral aan de kust van het westen. In Peru zeer zeldzaam, met enkele meldingen aan de kust. In Bolivia en op de Galápagos niet regelmatig vastgesteld. Buiten het gidsgebied broedend op de toendra van Siberië, Alaska en Noordwest-Canada en overwinterend van de Verenigde Staten tot Midden-Amerika.
- Wintergast (ca. okt–mrt)
- Doortrek (mrt–apr, okt–nov)
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Controleer groepen grijze snippen op zoetwaterplassen en in rijstvelden van de noordelijke kust in de noordelijke winter, en luister naar het hoge kiek bij het opvliegen.
Staat van instandhouding
Gevoelig (NT). De aantallen zijn afgenomen; mogelijke oorzaken zijn verlies van wetlands langs de trekroute en in de overwinteringsgebieden en veranderingen in de broedgebieden in het Noordpoolgebied.
Wetenschappelijke naam
Limnodromus scolopaceus | (Say, 1822)
Say beschreef de soort in 1822 als Limosa scolopacea; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Limnodromus werd in 1833 ingevoerd door Wied-Neuwied. De geslachtsnaam combineert Grieks limnē, 'moeras', met -dromos, 'renner'. De soortnaam betekent 'snipachtig', van het geslacht Scolopax (Latijn voor houtsnip) met -aceus, 'lijkend op'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Council Bluffs, Iowa, Verenigde Staten.