Alle soorten › Zangvogels › Mierklauwieren › Guyanamiersluiper

Guyanamiersluiper | Myrmotherula surinamensis

Guianan Streaked Antwren | Hormiguerito de Surinam | Choquinha-estriada

De guyanamiersluiper is een kleine, zwart-wit gestreepte miersluiper van begroeiing langs rivieren en meren in het noordoosten van Zuid-Amerika. Hij werd vroeger met de amazonemiersluiper en de pacifische miersluiper samengevoegd als één soort. Binnen de landen van het gidsgebied is hij niet met zekerheid vastgesteld; zijn verspreiding reikt tot in het zuiden van Venezuela, dicht bij de grens met Colombia.

Guyanamiersluiper (Myrmotherula surinamensis)
Foto: Nick Athanas — CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

De zang is een snelle, droge triller van gelijke tonen. Roepjes zijn korte, wat nasale tonen.

Luister: ZangXC837025

Opname: Ricardo Gagliardi — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

9–10 cm, met een korte staart en een dunne snavel. Het mannetje is zwart-wit gestreept op kop, kruin en rug, met een smalle witte vlek tussen de schouders, zwarte vleugels met witte toppen aan de dekveren en witte onderdelen met zwarte strepen van keel tot flanken. Het vrouwtje heeft een oranjebruine kop met fijne zwarte strepen op kruin en nek en okerkleurige, vrijwel ongestreepte onderdelen.

Verwarrings­soorten

De amazonemiersluiper Myrmotherula multostriata is in het veld vrijwel gelijk en wordt vooral op zang en verspreiding onderscheiden; hij leeft verder naar het westen en zuiden, ook in het oosten van Colombia. Cherrie's miersluiper Myrmotherula cherriei heeft zwaarder gestreepte onderdelen, ook bij het vrouwtje, en leeft vooral in bos op witte zandgronden en langs zwartwaterrivieren. De dwergmiersluiper Myrmotherula brachyura heeft gele onderdelen.

Leefgebied

Bosranden, struikgewas, lianen en lage bomen langs rivieren, beken en meren, ook in moerasbos en oudere secundaire begroeiing, meestal onder 500 m. Zoekt in paren kleine geleedpotigen in lage en middelhoge begroeiing, vaak boven water. Het nest is een opgehangen kommetje van plantenvezels.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

Niet met zekerheid vastgesteld in Colombia, Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden en oosten van Venezuela, in Guyana, Suriname, Frans-Guyana en het noorden van Brazilië, ten noorden van de Amazone en ten oosten van de Rio Negro. Gestreepte miersluipers in het oosten van Colombia horen, voor zover bekend, bij de amazonemiersluiper of Cherrie's miersluiper.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

In het gidsgebied is een zwart-wit gestreepte miersluiper langs water vrijwel altijd een amazonemiersluiper of Cherrie's miersluiper. Een vogel die als guyanamiersluiper wordt beschouwd, vraagt om een geluidsopname.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Algemeen in een groot deel van zijn verspreidingsgebied in de Guyana's en het noorden van Brazilië.

Wetenschappelijke naam

Myrmotherula surinamensis | (Gmelin, 1788)

Gmelin beschreef de soort in 1788 als Sitta surinamensis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Myrmotherula werd in 1858 ingevoerd door Sclater. De geslachtsnaam is een verkleinvorm van Myrmothera (Grieks murmos, 'mier', en thēras, 'jager'): kleine mierenjager. De soortnaam verwijst naar Suriname. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Suriname.