Alle soorten › Zangvogels › Mierklauwieren › Amazonemiersluiper

Amazonemiersluiper | Myrmotherula multostriata

Amazonian Streaked Antwren | Hormiguerito rayado amazónico | Choquinha-estriada-da-amazônia

De amazonemiersluiper is een kleine, zwart-wit gestreepte miersluiper van begroeiing langs rivieren, oxbowmeren en moerassen in het westen van het Amazonegebied. Hij houdt zich laag tot halfhoog op, vaak in lianen en struiken die boven het water hangen. Langs laaglandrivieren in het gidsgebied is het de gestreepte miersluiper die het meest voorkomt.

Amazonemiersluiper (Myrmotherula multostriata)
Foto: lanno163 — CC BY-NC 4.0 · iNaturalist

Geluid

De zang is een reeks heldere, gelijkmatige tonen, trager dan een triller. Roepjes zijn korte tjiep- en tjie-poe-tonen.

Luister: ZangXC1179314

Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

9–10 cm, met een korte staart en een dunne snavel. Het mannetje is zwart-wit gestreept op kop, kruin en rug, met zwarte vleugels met twee witte vleugelstrepen en witte onderdelen met zwarte strepen van keel tot flanken. Het vrouwtje heeft een oranjebruine kop en nek met zwarte strepen, gestreepte bovendelen zoals het mannetje en bleek okerkleurige, nauwelijks gestreepte onderdelen.

Verwarrings­soorten

De guyanamiersluiper Myrmotherula surinamensis is vrijwel gelijk, maar leeft in het noordoosten van Zuid-Amerika, buiten de landen van het gidsgebied. Cherrie's miersluiper Myrmotherula cherriei heeft zwaarder gestreepte onderdelen, ook bij het vrouwtje, en leeft vooral in bos op witte zandgronden en langs zwartwaterrivieren. De langstaartmiersluiper Myrmotherula longicauda heeft een langere staart en fijner gestreepte onderdelen en leeft hoger, in voetheuvels van de oostflank. De zwart-witte mierkruiper Myrmochanes hemileucus is groter, ongestreept wit van onderen en leeft in struweel op riviereilanden.

Leefgebied

Struikgewas, lianen en lage bomen langs rivieren, oxbowmeren en moerassen, in várzea, op riviereilanden en langs bosranden, meestal onder 600 m, plaatselijk hoger. Zoekt in paren kleine geleedpotigen in lage en middelhoge begroeiing, vaak boven het water. Het nest is een opgehangen kommetje van plantenvezels.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

Colombia: in het Amazonelaagland in het zuidoosten, van de voet van de Andes oostwaarts. Ecuador: in het Amazonelaagland. Peru: in het hele Amazonelaagland. Bolivia: in het noorden, in Pando, Beni en het laagland van La Paz. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela en het westen en midden van Amazonisch Brazilië.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Vaar of wandel langs oxbowmeren en riviermeanders in het laagland, bijvoorbeeld langs de Río Napo of in Madre de Dios, en zoek in lianen en struiken boven het water. Paren houden contact met korte roepjes.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Vrij algemeen in begroeiing langs water; dit type begroeiing herstelt zich na verstoring snel.

Wetenschappelijke naam

Myrmotherula multostriata | Sclater, 1858

Sclater beschreef de soort in 1858 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Myrmotherula voerde hij in datzelfde werk in. De geslachtsnaam is een verkleinvorm van Myrmothera (Grieks murmos, 'mier', en thēras, 'jager'): kleine mierenjager. De soortnaam komt van Latijn multus, 'veel', en striatus, 'gestreept': dicht gestreept. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Río Ucayali, Peru.