Alle soorten › Roofvogels › Havikachtigen › Kleine bonte buizerd
Kleine bonte buizerd | Leucopternis semiplumbeus
Semiplumbeous Hawk | Gavilán semiplomizo | Gavião-semiplúmbeo
De kleine bonte buizerd is een compacte bosbuizerd van het Chocó: leigrijs van boven, zuiver wit van onder, met een oranje washuid, oranje poten en een oranjegeel oog. Hij zit lang stil in de middelste lagen en de kruinen van vochtig laaglandbos en verraadt zich vaak door zijn roep.
Geluid
Een hoge, klagende, langgerekte fluittoon, wheeeeeer, vaak lange tijd herhaald vanuit de kruinen; daarnaast een reeks kortere fluittonen.
Opname: Patrick ODonnell — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
31–36 cm. Kort en breed gevleugeld, met een vrij korte staart. Kop, rug en vleugels zijn leigrijs, de onderdelen zuiver wit. Washuid en poten zijn oranje, het oog oranjegeel. De staart is zwart met één smalle witte band in het midden en een smalle witte top. In de vlucht zijn de ondervleugels wit met donkere toppen aan de handpennen. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels hebben fijne donkere strepen op kop en borst en lichte randen aan de veren van de bovendelen.
Verwarringssoorten
De grote bonte buizerd Pseudastur albicollis is veel groter, met een witte kop en een witte staart met een zwarte band. Sclaters buizerd Morphnarchus princeps is groter, met een donkere borst en een fijn gebandeerde buik, en leeft hoger op de hellingen. De zwart-witte kuifarend Spizaetus melanoleucus heeft een witte kop met een zwart masker en een lange, gebandeerde staart. De donkergrijze wouw Ictinia plumbea is geheel grijs, met lange, spitse vleugels.
Leefgebied
Vochtig, hoog laaglandbos en oud secundair bos, ook aan bosranden en langs rivieren, van zeeniveau tot ongeveer 1000 m. Jaagt vanuit een zitplaats in de middelste lagen op hagedissen, slangen, kikkers, kleine vogels en grote insecten. Het nest is een takkennest hoog in een boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het Pacifische laagland, in het noordwesten en in het noorden van de Magdalenavallei. In Ecuador in het noordwestelijke laagland, vooral in Esmeraldas en het noordwesten van Pichincha. Niet in Peru en Bolivia. Buiten het gidsgebied van Honduras door Midden-Amerika tot Panama.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in de ochtend in het Chocó-bos naar de langgerekte fluittoon; de vogel zit daarbij vaak onbeweeglijk op een tak onder het bladerdak of aan een bosrand langs een rivier of weg.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd, maar afhankelijk van laaglandbos; door ontbossing in het Chocó en West-Ecuador neemt de stand plaatselijk af.
Wetenschappelijke naam
Leucopternis semiplumbeus | Lawrence, 1861
Lawrence beschreef de soort in 1861 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Leucopternis werd in 1847 ingevoerd door Kaup. De geslachtsnaam komt van Grieks leukos, 'wit', en pternis, een soort havik bij de oude Grieken. De soortnaam komt van Latijn semi-, 'half', en plumbeus, 'loodgrijs'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Caribische helling, Panama.