Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Kleine boomvink
Kleine boomvink | Camarhynchus parvulus
Small Tree Finch | Pinzón arbóreo pequeño | Tentilhão-arborícola-pequeno
De kleine boomvink is de meest verspreide en talrijkste boomvink van de Galápagos. Hij leeft van de vochtige hooglanden tot de droge laaglanden en komt ook in tuinen en dorpen. Met zijn korte, gebogen snavel pikt hij insecten van bladeren en twijgen.
Geluid
De zang is een reeks van enkele herhaalde, tweelettergrepige fluittonen, met een hoge, heldere klank. De roep is een kort, hoog tsjilpje.
Opname: Eric DeFonso — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
11–12 cm, met een korte, stompe snavel met een gebogen bovenrand. Volwassen mannetjes hebben een zwarte kop en keel en vaak een zwartachtige bovenborst; de hoeveelheid zwart neemt met de leeftijd toe. Bovendelen olijfgrijs, onderdelen vuilwit tot geelachtig beige, op de flanken vaag gestreept. Vrouwtjes en jonge vogels zijn olijfgrijs zonder zwart, met een lichtere snavel.
Verwarringssoorten
De grote boomvink Camarhynchus psittacula is groter, met een duidelijk dikkere snavel. Op Floreana heeft de charles' boomvink Camarhynchus pauper een grotere snavel. De boszangervinken Certhidea hebben een dunne, spitse snavel. De kleine grondvink Geospiza fuliginosa heeft een kegelvormige snavel met een rechte bovenrand; mannetjes zijn geheel zwart, vrouwtjes donker gestreept.
Leefgebied
Bos en struikgewas in alle zones, maar vooral het vochtige hoogland met Scalesia en de overgangszone; ook landbouwgebied, tuinen en dorpen. Pikt insecten en larven van bladeren, twijgen en schors en eet ook nectar, vruchten en zaden. Het nest is een overkoepeld bouwsel in een boom of struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Endemisch voor de Galápagos, op de meeste centrale en zuidelijke eilanden, onder meer Santa Cruz, Santiago, Isabela, Fernandina, San Cristóbal, Floreana, Pinzón en Rábida. Ontbreekt op Pinta, Marchena, Genovesa en Española. Komt niet voor op het vasteland van Colombia, Ecuador, Peru en Bolivia.
- Jaarrond
Hoe en wanneer kijken
In het hoogland van Santa Cruz, bijvoorbeeld bij Los Gemelos, en in de begroeiing rond Puerto Ayora en het onderzoeksstation, vaak in gemengde groepjes met andere darwinvinken.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. De soort is wijdverbreid en plaatselijk talrijk. De ingevoerde parasitaire vlieg Philornis downsi veroorzaakt veel sterfte onder de nestjongen, en op Floreana komen kruisingen met de charles' boomvink voor.
Wetenschappelijke naam
Camarhynchus parvulus | (Gould, 1837)
Gould beschreef de soort in 1837 als Geospiza parvula; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Camarhynchus werd in 1837 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam combineert Oudgrieks kamara, 'boog' of 'gewelf', en rhunkhos, 'snavel'. De soortnaam is Latijn parvulus, 'heel klein'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Isla Santiago, Galápagos.