Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Kleine canastero
Kleine canastero | Asthenes pyrrholeuca
Sharp-billed Canastero | Canastero coludo | Lenheiro-de-rabo-comprido
De kleine canastero is een slanke, langstaartige canastero met een dunne, spitse snavel, die broedt in de droge struiksteppen van Argentinië en Chili. Na het broedseizoen trekt een deel van de vogels noordwaarts. In het gidsgebied is hij een wintergast in het zuiden van Bolivia.
Geluid
De zang is een triller uit twee delen. De contactroep is een stijgende, korte fluittoon.
Opname: José Dellacasa Bravo — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
14–15 cm, een van de kleinste canastero's, met een dunne, spitse snavel en een lange, getrapte staart. Het gezicht is grijsbruin met een lichtere wenkbrauwstreep, de kruin dof bruin en de bovendelen grijsbruin en ongestreept. Kin en bovenkeel zijn roodbruin tot oranjebruin, met fijne strepen. De onderdelen zijn grijsachtig wit. Bij de ondersoort sordida, die in Bolivia overwintert, zijn de buitenste staartveren geheel roodbruin. Jonge vogels missen de keelvlek en hebben een gevlekte borst. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De kortsnavelcanastero Asthenes baeri leeft in hetzelfde Chacostruweel, maar heeft een kortere, dikkere snavel en een kortere staart. De andescanastero Asthenes modesta is gedrongener, met een kortere staart, en leeft veel hoger in de puna. Stekelstaarten (Synallaxis) hebben een donkerder staart en vaak een roodbruine kruin of vleugels.
Leefgebied
In de broedgebieden halfdroge tot droge struiksteppe en rotsig grasland. In de winter ook in hoog gras, natte plekken en Chacostruweel. Meestal van zeeniveau tot 2000 m, plaatselijk tot 3000 m. Zoekt insecten laag in struiken en in de vegetatie. Het nest is een overkoepelde bal van takjes in een doornige struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Bolivia: wintergast in het zuiden, vooral in de Chaco en de droge dalen van Tarija, Chuquisaca en Santa Cruz. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos. Broedt buiten het gidsgebied in Chili en het westen en zuiden van Argentinië; overwintert verder in het noorden van Argentinië, Paraguay en Uruguay, als dwaalgast in Brazilië.
- Zomergast (ca. apr–sep)
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in de zuidelijke winter in droog struweel en Chacostruweel in het zuiden van Bolivia. De vogel beweegt laag door de struiken en houdt de lange staart vaak schuin omhoog.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft een zeer groot verspreidingsgebied en is in een groot deel daarvan vrij algemeen; de stand neemt vermoedelijk af, onder meer door begrazing van het struweel.
Wetenschappelijke naam
Asthenes pyrrholeuca | (Vieillot, 1817)
Vieillot beschreef de soort in 1817 als Sylvia pyrrholeuca; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Asthenes werd in 1853 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam komt van Oudgrieks asthenēs, 'onbeduidend', 'zwak'. De soortnaam komt van Grieks purrhos, 'vuurrood', en leukos, 'wit', naar het roodbruin en wit in het verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Paraguay.