Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Zwartkeeldistelstaart
Zwartkeeldistelstaart | Asthenes harterti
Black-throated Thistletail | Colicardo golinegro | Rabo-de-cardo-de-garganta-preta
De zwartkeeldistelstaart is een donkere, roodbruine distelstaart met een zwarte keel, die alleen in Bolivia voorkomt. Distelstaarten zijn canastero's met een lange, diep gevorkte staart van rafelige veren. Hij leeft in dicht struikgewas en dwergbos bij de boomgrens op de oostflank van de Andes.
Geluid
De zang is een reeks nadrukkelijke, piepende tonen die versnelt, vertraagt en aan het eind iets daalt. De alarmroep is een knaagdierachtig psie-a.
Opname: Jacob Wijpkema — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
17–18 cm, waarvan een groot deel staart; de lange staart is diep gevorkt, met rafelige veerpunten. Kruin, rug, vleugels en staart zijn donker roodbruin. Het gezicht is roodbruin met een lichtbruine wenkbrauwstreep. De kin is grijsachtig wit en de keel zwart met witachtige streepjes. De onderdelen zijn grotendeels bruingrijs, met bruinere flanken. Bij de zuidelijke ondersoort bejaranoi hebben gezicht en hals wat okerkleur en is de onderkant lichter, met okerkleurige flanken. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De punadistelstaart Asthenes helleri heeft een grijsbruin gezicht, een witte kin en een kleinere zwartachtige keelvlek, en leeft verder noordwestelijk, in het uiterste westen van La Paz en in Peru. Azara's stekelstaart Synallaxis azarae leeft in bosranden op lagere hoogte en heeft een roodbruine kruin en vleugels en een staart zonder diepe vork.
Leefgebied
Dwergbos en struikgewas bij de boomgrens, randen van nevelwoud en de overgang naar vochtig grasland, tussen ongeveer 2900 en 3400 m. Zoekt insecten laag in dicht struikgewas en bamboe. Het nest is een overkoepelde bal van mos en gras, laag in de vegetatie.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Endemisch voor Bolivia: op de oostflank van de Andes in La Paz, Cochabamba en Santa Cruz; de nominaatvorm in het noorden, bejaranoi zuidelijker. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek bij de boomgrens boven de yungas, bijvoorbeeld langs wegen over de oostflank in La Paz en Cochabamba. De vogel blijft meestal in dicht struikgewas; luister naar de piepende zang.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is klein; afbranden van struikgewas en grasland bij de boomgrens kan het habitat plaatselijk aantasten.
Wetenschappelijke naam
Asthenes harterti | (Berlepsch, 1901) (GBIF: Schizoeaca harterti)
Berlepsch beschreef de soort in 1901 als Schizoeaca harterti; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Asthenes werd in 1853 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam komt van Oudgrieks asthenēs, 'onbeduidend', 'zwak'. De soortnaam eert Ernst Hartert (1859–1933), Duits ornitholoog en conservator van het museum van Walter Rothschild in Tring. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Unduavi, La Paz, Bolivia.