Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Kloofcanastero
Kloofcanastero | Asthenes pudibunda
Canyon Canastero | Canastero de quebradas | Lenheiro-dos-cânions
De kloofcanastero is een grijsbruine canastero van droge, rotsige kloven op de westflank van de Peruaanse Andes. Hij houdt zich op in doornig struweel op steile hellingen en zingt vanaf een struik of rots. Van de drie ondersoorten leven er twee alleen in Peru.
Geluid
De zang is een luide, versnellende triller, voorafgegaan door enkele losse aanloopnoten, vaak vanaf een rots of struik. De roep is een herhaald kie-wiet.
Opname: Heraldo V. Norambuena — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
15–17 cm, met een korte, rechte snavel en een vrij lange, getrapte staart met roodbruine buitenste pennen. De bovendelen zijn warm donkerbruin, de bovenstaartdekveren kastanjebruin. Een smalle, bleekgele wenkbrauwstreep en een grijsbruin gezicht. De kin en bovenkeel zijn bleek oranjebruin, bij de noordelijke ondersoort neglecta donkerder kastanjebruin. De onderdelen zijn grijsbruin; de zuidelijke ondersoort grisior is bleker en grijzer. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
Garlepps canastero Asthenes ottonis heeft een roodbruin voorhoofd en een langere staart en leeft verder naar het oosten. De bleekstaartcanastero Asthenes huancavelicae heeft lichte buitenste staartpennen. De donkervleugelcanastero Asthenes arequipae, in het zuidwesten, heeft donkere vleugels zonder roodbruin. De cactuscanastero Pseudasthenes cactorum leeft lager, op hellingen met zuilcactussen, en heeft een langere, licht gebogen snavel.
Leefgebied
Droog, rotsig bergstruweel, vaak in ravijnen en kloven, soms in Polylepis-bos, meestal tussen 2400 en 3700 m, plaatselijk tot 4000 m. Zoekt insecten tussen struiken en op de grond. Over het nest is weinig bekend; er is broedactiviteit in mei vastgesteld.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Peru: op de westflank van de Andes, van La Libertad en Ancash (neglecta) via Lima (pudibunda) zuidwaarts vanaf Huancavelica tot Tacna (grisior). Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het uiterste noorden van Chili, zuidwaarts tot Tarapacá.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in rotsige kloven met struweel op de westhelling, bijvoorbeeld in de dalen boven Lima; de vogel verraadt zich door de luide triller in de vroege ochtend.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het leefgebied, droge en steile hellingen, wordt weinig benut; plaatselijk vormen begrazing en houtkap een bedreiging.
Wetenschappelijke naam
Asthenes pudibunda | (Sclater, 1874)
Sclater beschreef de soort in 1874 als Synallaxis pudibunda; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Asthenes werd in 1853 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam komt van Oudgrieks asthenēs, 'onbeduidend', 'zwak'. De soortnaam komt van Latijn pudibundus, 'schaamachtig', 'bescheiden'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Obrajillo bij Canta, Lima, Peru.