Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Kolibriemuisspecht
Kolibriemuisspecht | Campylorhamphus trochilirostris
Red-billed Scythebill | Picoguadaña piquirrojo | Arapaçu-beija-flor
De kolibriemuisspecht heeft, net als de andere sikkelsnavels (Campylorhamphus), een zeer lange, sterk gebogen snavel, bij deze soort rood. Daarmee haalt hij insecten uit schorsspleten, bromelia's en holle stengels. In het gidsgebied leeft hij zowel in het Amazonegebied als in de droge bossen aan de Pacifische kant.
Geluid
De zang is een luide, snelle reeks heldere fluittonen die licht stijgt en weer daalt, wie-wie-wie-wie-wieu; vorm en tempo verschillen per regio.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
22–25 cm, waarvan een groot deel snavel; de snavel is dun, sterk sikkelvormig gebogen en rood tot oranjerood. Kop, mantel en onderdelen zijn bruin met smalle geelbruine strepen; vleugels, stuit en staart zijn roodbruin. De seksen zijn gelijk; jongen hebben een kortere, doffere snavel.
Verwarringssoorten
De bruinsnavelmuisspecht Campylorhamphus pusillus heeft een bruine snavel en leeft in bergbos. De kromsnavelmuisspecht Campylorhamphus procurvoides heeft een kortere, donkerdere snavel en leeft in het binnenste van terra-firmebos. De wulpbekmuisspecht Drymotoxeres pucheranii is groter, met witte wang- en baardstrepen, en leeft hoog in de Andes. Andere muisspechten hebben een veel kortere snavel.
Leefgebied
Een brede reeks bostypen: várzea en rivierbos, randen van regenwoud, bamboebos, galerijbos, Tumbes-droogbos en Chaco-droogbos, van het laagland tot ongeveer 1500 m. Zoekt in de middelste lagen langs stammen, lianen en takken naar insecten en spinnen, die hij met de lange snavel uit spleten en bromelia's haalt. Het nest ligt in een boomholte.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in het Caribische laagland, het Magdalenadal, de Llanos en het Amazonegebied. Ecuador: in het droogbos van het zuidwesten en in het oostelijke laagland. Peru: in het droogbos van het noordwesten en in het Amazonegebied. Bolivia: in het laagland, tot in de Chaco van het zuidoosten. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Panama en Venezuela tot Brazilië, Paraguay en het noorden van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In het Tumbes-droogbos van zuidwestelijk Ecuador en noordwestelijk Peru zoekt hij in open bos langs stammen, waar de rode snavel goed te zien is. In het Amazonegebied vooral in rivierbos en bamboe; luister naar de fluitende zang.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft een zeer groot verspreidingsgebied; plaatselijk gaat leefgebied verloren, vooral in het droogbos aan de Pacifische kant.
Wetenschappelijke naam
Campylorhamphus trochilirostris | (Lichtenstein, 1820)
Lichtenstein beschreef de soort in 1820 als Dendrocolaptes trochilirostris; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Campylorhamphus werd in 1901 ingevoerd door Bertoni. De geslachtsnaam komt van Oudgrieks kampulos, 'gebogen', en rhamphos, 'snavel'. De soortnaam combineert Trochilus (kolibrie) met Latijn rostrum, 'snavel': 'met een kolibriesnavel'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bahia, Brazilië.