Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Langsnavelmuisspecht
Langsnavelmuisspecht | Nasica longirostris
Long-billed Woodcreeper | Trepatroncos piquilargo | Arapaçu-de-bico-comprido
De langsnavelmuisspecht is een grote muisspecht van overstroomd bos langs Amazonerivieren en -meren, met een zeer lange, rechte, ivoorkleurige snavel en een smalle kop op een lange hals. Daarmee peurt hij diep in bromelia's, schorsspleten en holten. Zijn langgerekte, stijgende fluittonen behoren tot de karakteristieke geluiden van de várzea.
Geluid
De zang bestaat uit twee tot vier lange, stijgende, klagende fluittonen, elk iets hoger dan de vorige, wuuuiie… wuuuiie… wuuuiie. Vooral te horen bij zonsopgang en in de schemering, vaak van paren die elkaar beantwoorden.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
33–36 cm, met een zeer lange, rechte, lichte ivoorkleurige snavel. Kop en nek zijn zwartachtig met witte strepen, met een witte wenkbrauwstreep en een witte keel. Rug, vleugels en staart zijn warm kastanjebruin. De borst is bruin met lange, witte, zwart omrande strepen. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De priemsnavelmuisspecht Dendroplex picus heeft ook een rechte, lichte snavel, maar is veel kleiner, met een korte snavel en een gevlekte keel. Zimmers muisspecht Dendroplex kienerii is eveneens veel kleiner en leeft in hetzelfde riviereilandbos. De kolibriemuisspecht Campylorhamphus trochilirostris heeft een sterk gebogen, roodachtige snavel. De reuzenmuisspecht Xiphocolaptes promeropirhynchus heeft een zware, donkere, licht gebogen snavel en een bruine kop.
Leefgebied
Várzea en igapó, moerasbos, palmmoerassen en de beboste oevers van oude rivierarmen en meren in het Amazonelaagland, tot ongeveer 400 m. Peurt met de lange snavel in bromelia's, schorsspleten en holten naar insecten, spinnen en kleine gewervelden. Leeft meestal in paren en sluit zich zelden bij gemengde groepen aan. Het nest ligt in een boomholte.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in het laagland ten oosten van de Andes, in het Amazone- en Orinocobekken. Ecuador: in het Amazonelaagland. Peru: in het Amazonelaagland. Bolivia: in het laagland van het noorden en noordoosten. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela, de Guyana's en het Amazonegebied van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Vaar of loop langs beboste oevers van meren en oude rivierarmen; de vogel zit vaak aan dikke stammen of in palmen vlak boven het water. Zijn stijgende fluittonen klinken vooral in de vroege ochtend.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft een groot verspreidingsgebied in overstroomd bos, maar is afhankelijk van oude bomen en gaat achteruit waar oeverbossen worden gekapt.
Wetenschappelijke naam
Nasica longirostris | (Vieillot, 1818)
Vieillot beschreef de soort in 1818 als Dendrocopus longirostris; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Nasica werd in 1830 ingevoerd door Lesson. De geslachtsnaam komt van Latijn nasica, 'met een grote neus', naar de lange snavel. De soortnaam longirostris komt van Latijn longus, 'lang', en rostrum, 'snavel': 'langsnavelig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Óbidos, Pará, Brazilië.