Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Kortsnavelbladkrabber
Kortsnavelbladkrabber | Sclerurus rufigularis
Short-billed Leaftosser | Tirahojas piquicorto | Vira-folha-de-bico-curto
De kortsnavelbladkrabber is de kleinste bladkrabber van het gidsgebied en leeft op de bodem van het Amazonebos op terra firme. De korte snavel onderscheidt hem van de andere bladkrabbers. Hij leeft verborgen in de schaduw van de bosbodem en is gebonden aan hoog, gesloten bos.
Geluid
De zang is een reeks van drie tot zes hoge, dunne, dalende fluittonen, soms gevolgd door een korte triller. De roep is een korte, scherpe toon.
Opname: Felipe Arantes — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
15–16 cm, met een korte, rechte snavel, een korte zwartachtige staart en korte poten. De bovendelen zijn olijfbruin tot donkerbruin, de stuit is roodbruin. Keel en bovenborst zijn roestbruin tot okerkleurig en lopen geleidelijk over in de bruinere buik, zonder scherpe grens. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer, met donkere schubjes op keel en borst.
Verwarringssoorten
De donkere bladkrabber Sclerurus obscurior is groter, met een duidelijk langere snavel, en leeft vooral langs de voet van de Andes. De zwartstaartbladkrabber Sclerurus caudacutus is groter, met een lange snavel en een witachtige, geschubde keel. De grijskeelbladkrabber Sclerurus albigularis heeft een grijswitte keel en leeft hoger, in de voetheuvels.
Leefgebied
Hoog, vochtig bos op terra firme in het laagland, vaak op zandige bodem, tot ongeveer 500 m. Zoekt alleen of in paren op de grond naar insecten en andere ongewervelden in de strooisellaag, door bladeren weg te wippen. Het nest ligt in een kamer aan het eind van een tunnel in een aarden wand, zoals bij de andere bladkrabbers.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het Amazonelaagland van het zuidoosten. In Ecuador zeer lokaal in het oostelijke laagland. In Peru in het Amazonelaagland, vooral in het noorden en het zuidoosten. In Bolivia in het laagland van het noorden. Ontbreekt in de Andes en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela, de Guyana's en het Braziliaanse Amazonegebied.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in ongestoord terra-firmebos vroeg in de ochtend naar de hoge, dalende fluittonen, vooral waar de bodem zandig is en de strooisellaag dik. Benader het geluid langzaam en kijk laag langs de grond.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is groot, maar de soort is gebonden aan gesloten bos en verdwijnt bij ontbossing.
Wetenschappelijke naam
Sclerurus rufigularis | Pelzeln, 1868
Pelzeln beschreef de soort in 1868 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Sclerurus werd in 1827 ingevoerd door Swainson. De geslachtsnaam combineert Grieks sklēros, 'stijf', en oura, 'staart'. De soortnaam rufigularis combineert Latijn rufus, 'roodbruin', en gula, 'keel'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Borba, Rio Madeira, Brazilië.