Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Schubkeelbladkrabber
Schubkeelbladkrabber | Sclerurus guatemalensis
Scaly-throated Leaftosser | Tirahojas barbiescamado | Vira-folha-de-garganta-escamada
De schubkeelbladkrabber is een grote, donkerbruine bladkrabber van het vochtige laaglandbos ten westen van de Andes. De witte keel met zwarte schubben onderscheidt hem van de andere bladkrabbers in zijn gebied. Hij leeft op de bosbodem en zoekt voedsel tussen de afgevallen bladeren.
Geluid
De zang is een reeks luide, heldere fluittonen die versnelt en in toonhoogte daalt, vaak eindigend in een kort gekwetter. De roep is een scherpe, metaalachtige toon.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
17–18 cm, met een lange, rechte snavel, een korte zwartachtige staart en korte poten. De bovendelen zijn egaal donkerbruin, zonder roodbruine stuit. De keel is wit tot vuilwit, met zwarte randen aan de veren die een geschubd patroon vormen; de bruine borst heeft lichte schubjes, de buik is donkerbruin. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer, met een minder scherp getekende keel.
Verwarringssoorten
De donkere bladkrabber Sclerurus obscurior heeft een warm okerkleurige keel zonder schubben en een roodbruine stuit. De zwartstaartbladkrabber Sclerurus caudacutus lijkt sterk, maar leeft in het Amazonegebied, ten oosten van de Andes. De grijskeelbladkrabber Sclerurus albigularis heeft een egale grijswitte keel en een roestrode borstband.
Leefgebied
Het binnenste van vochtig, groenblijvend laagland- en heuvelbos, tot ongeveer 1100 m. Zoekt op de grond naar insecten en andere ongewervelden door bladeren weg te wippen en in de strooisellaag te porren. Het nest ligt aan het eind van een tunnel in een aarden wand of oever.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het Pacifische laagland, in het noorden en in de Magdalenavallei. In Ecuador in het westelijke laagland en op de lagere hellingen zuidwaarts tot in het zuidwesten. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van het zuiden van Mexico door Midden-Amerika tot in Panama.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in gesloten, vochtig bos in het noordwesten van Ecuador en het Pacifische laagland van Colombia, en luister vroeg in de ochtend naar de versnellende, dalende reeks fluittonen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. In het westen van Ecuador en Colombia is veel laaglandbos verdwenen, en de soort ontbreekt in sterk versnipperd bos.
Wetenschappelijke naam
Sclerurus guatemalensis | (Hartlaub, 1844)
Hartlaub beschreef de soort in 1844 als Tinactor guatemalensis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Sclerurus werd in 1827 ingevoerd door Swainson. De geslachtsnaam combineert Grieks sklēros, 'stijf', en oura, 'staart'. De soortnaam guatemalensis verwijst naar Guatemala. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Guatemala.