Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Zwartstaartbladkrabber
Zwartstaartbladkrabber | Sclerurus caudacutus
Black-tailed Leaftosser | Tirahojas colinegro | Vira-folha-pardo
De zwartstaartbladkrabber is de grootste bladkrabber van het Amazonegebied. Hij leeft op de bodem van hoog bos op terra firme, vaak bij beekjes en in kleine ravijnen. De witachtige, geschubde keel, de egaal donkerbruine bovendelen en de zwarte staart zijn de belangrijkste kenmerken.
Geluid
De zang is een luide reeks heldere fluittonen die versnelt en in toonhoogte daalt, vaak eindigend in een kort gekwetter. De roep is een scherpe, korte toon, vaak bij het wegvliegen.
Opname: GABRIEL LEITE — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
17–18,5 cm, met een lange, rechte snavel, een korte zwarte staart en korte poten. De bovendelen zijn egaal donkerbruin; de stuit is niet of nauwelijks roder. De keel is witachtig met donkere schubjes, borst en buik zijn donker roodbruin. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer, met lichte schubjes op de borst.
Verwarringssoorten
De kortsnavelbladkrabber Sclerurus rufigularis is kleiner, met een korte snavel en een roestbruine keel. De donkere bladkrabber Sclerurus obscurior heeft een okerkleurige keel zonder schubben en een roodbruine stuit, en leeft vooral langs de voet van de Andes. De grijskeelbladkrabber Sclerurus albigularis heeft een egale grijswitte keel en een roestrode borstband, en leeft hoger, in de voetheuvels. De schubkeelbladkrabber Sclerurus guatemalensis lijkt sterk, maar leeft alleen ten westen van de Andes.
Leefgebied
Hoog, vochtig bos op terra firme in het laagland en de voetheuvels, vaak langs beekjes en in kleine ravijnen, tot ongeveer 1000 m. Zoekt alleen of in paren op de grond naar insecten en andere ongewervelden door bladeren weg te wippen. Het nest ligt in een kamer aan het eind van een tunnel in een steile oever of aarden wand.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het Amazonelaagland van het zuidoosten. In Ecuador in het oostelijke laagland. In Peru in het Amazonelaagland van noord tot zuid. In Bolivia in het laagland van het noorden en langs de voet van de Andes. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela, de Guyana's en het Braziliaanse Amazonegebied, met een afzonderlijke populatie in het Atlantische bos van Oost-Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in ongestoord terra-firmebos langs beekjes en ravijnen en luister vroeg in de ochtend naar de luide, dalende reeks fluittonen. Vogels die opvliegen, gaan laag weg met een scherpe roep en landen vaak een eind verder op de grond.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is groot, maar de soort heeft gesloten bos nodig en verdwijnt bij ontbossing en versnippering.
Wetenschappelijke naam
Sclerurus caudacutus | (Vieillot, 1816)
Vieillot beschreef de soort in 1816 als Thamnophilus caudacutus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Sclerurus werd in 1827 ingevoerd door Swainson. De geslachtsnaam combineert Grieks sklēros, 'stijf', en oura, 'staart'. De soortnaam caudacutus combineert Latijn cauda, 'staart', en acutus, 'puntig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Frans-Guyana.