Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Kortsnavelcanastero

Kortsnavelcanastero | Asthenes baeri

Short-billed Canastero | Canastero chaqueño | Lenheiro-de-bico-curto

De kortsnavelcanastero is een kleine, grijsbruine canastero van het droge Chacobos en doornstruweel in het zuidoosten van Bolivia. Anders dan de meeste canastero's leeft hij in het laagland en de lage heuvels. De korte, vrij dikke snavel onderscheidt hem van verwante soorten.

Kortsnavelcanastero (Asthenes baeri)
Foto: Hector Bottai — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

De zang is een snelle, droge triller die aan het eind daalt. Roept met korte, scherpe tsjip-tonen.

Luister: ZangXC823455

Opname: Guy Kirwan — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

14–15 cm, met een korte, rechte, vrij dikke snavel en een middellange staart. De bovendelen zijn grijsbruin, met een grijzere kop, een lichte wenkbrauwstreep en een roodbruin vlak op de vleugel. De keel heeft een kleine oranjerode vlek, de onderdelen zijn grijswit. De middelste staartpennen zijn donker, de buitenste roodbruin. De seksen zijn gelijk.

Verwarrings­soorten

De kleine canastero Asthenes pyrrholeuca heeft een langere, dunnere snavel en een langere staart, en komt in de winter uit het zuiden in hetzelfde gebied. De streepkruinstekelstaart Cranioleuca pyrrhophia heeft een gestreepte kruin en een roodbruine staart, en klautert langs takken. De kleine stekelkruin Phacellodomus sibilatrix heeft een roodbruin voorhoofd en houdt zich vooral in bomen op.

Leefgebied

Droog Chacobos, doornstruweel en struikrijk, open terrein in het laagland en de lage heuvels, tot ongeveer 1500 m. Zoekt in paren laag in struiken en op de grond naar insecten. Bouwt een gesloten nest van doornige takjes in een struik.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Bolivia in de Chaco van het zuidoosten, in Santa Cruz, Chuquisaca en Tarija. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van Paraguay, in Argentinië, in Uruguay en in het uiterste zuiden van Brazilië.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in open Chacobos en doornstruweel in het zuidoosten van Bolivia en luister in de vroege ochtend naar de droge triller vanaf een struiktop.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Ontbossing van de Chaco voor landbouw en veeteelt tast het leefgebied aan.

Wetenschappelijke naam

Asthenes baeri | (Berlepsch, 1906)

Berlepsch beschreef de soort in 1906 als Siptornis baeri; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Asthenes werd in 1853 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam komt van Oudgrieks asthenēs, 'onbeduidend', 'zwak'. De soortnaam eert Gustave Adolphe Baer (1838–1918), Franse natuurhistorische handelaar en verzamelaar in Peru, Chili en Brazilië. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cosquín, Córdoba, Argentinië.