Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Berlepsch' canastero

Berlepsch' canastero | Asthenes berlepschi

Berlepsch's Canastero | Canastero de Berlepsch | Lenheiro-de-berlepsch

Berlepsch' canastero is een warmbruine canastero die alleen voorkomt in een klein gebied in de Andes van het departement La Paz in Bolivia. Hij leeft in struweel, heggen en Polylepis-bosjes in de droge dalen rond de Illampu. Hij is nauw verwant aan de roodbuikcanastero en werd daar soms als ondersoort toe gerekend.

Berlepsch' canastero (Asthenes berlepschi)
Foto: avocat — CC BY 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

De zang is een droge, versnellende triller die iets daalt, gelijk aan die van de roodbuikcanastero. Roept met scherpe tsjik-tonen.

Luister: ZangXC296385

Opname: Ross Gallardy — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

16 cm, met een rechte, spitse snavel en een vrij lange staart. De bovendelen zijn warm bruin, met een roodbruin vlak op de vleugel en een lichte wenkbrauwstreep. De keel heeft een oranjerode vlek; borst en flanken zijn geelbruin tot licht roodbruin, de buik lichter. De buitenste staartpennen zijn roodbruin. De seksen zijn gelijk.

Verwarrings­soorten

De roodbuikcanastero Asthenes dorbignyi is grijzer, met grijswitte onderdelen, en komt elders in de Boliviaanse Andes voor. De andescanastero Asthenes modesta is egaal grijsbruin, zonder duidelijke vleugelvlek, en leeft op de grond in open grasland. De schubkopstekelkruin Phacellodomus striaticeps heeft een gestreept, roodbruin voorhoofd en een egaal roodbruine staart.

Leefgebied

Struweel, heggen, struikrijke randen van akkers en Polylepis-bosjes in droge bergdalen, ongeveer tussen 2700 en 4200 m. Zoekt in paren in struiken en op de grond naar insecten. Bouwt een gesloten nest van doornige takjes in een struik.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

Endemisch in Bolivia: alleen in het departement La Paz, in de dalen aan de westkant van de Cordillera Real rond de Illampu en Sorata. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in struweel en heggen langs akkers in de dalen boven Sorata, in de vroege ochtend als de vogels zingen.

Staat van instandhouding

Gevoelig. Het verspreidingsgebied is zeer klein, en het struweel en de Polylepis-bosjes worden gekapt, afgebrand en begraasd.

Wetenschappelijke naam

Asthenes berlepschi | (Hellmayr, 1917)

Hellmayr beschreef de soort in 1917 als Siptornis berlepschi; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Asthenes werd in 1853 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam komt van Oudgrieks asthenēs, 'onbeduidend', 'zwak'. De soortnaam eert Hans von Berlepsch (1850–1915), Duits ornitholoog die veel Zuid-Amerikaanse vogels beschreef. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Chicani, La Paz, Bolivia.