Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Bleekstaartcanastero
Bleekstaartcanastero | Asthenes huancavelicae
Pale-tailed Canastero | Canastero de cola pálida | Lenheiro-de-rabo-pálido
De bleekstaartcanastero is een canastero van de droge dalen in de Andes van het midden en zuiden van Peru, waar hij in cactusstruweel en op rotsige hellingen leeft. Hij werd vroeger tot de roodbuikcanastero gerekend en wordt pas sinds kort als aparte soort behandeld. Het lichte buitenste deel van de staart onderscheidt hem van zijn verwanten.
Geluid
De zang is een droge, versnellende triller, vergelijkbaar met die van de roodbuikcanastero. Roept met scherpe tsjik-tonen.
Opname: Josh Beck — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
16 cm, met een rechte, spitse snavel en een vrij lange staart. De bovendelen zijn grijsbruin, met een roodbruin vlak op de vleugel en een vage, lichte wenkbrauwstreep. De keel heeft een kleine oranjerode vlek; de onderdelen zijn grijswit, met geelbruine flanken. De buitenste staartpennen zijn licht geelbruin tot witachtig, de middelste donker. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De roodbuikcanastero Asthenes dorbignyi uit het zuiden van Peru en Bolivia heeft roodbruine buitenste staartpennen en roodbruine onderstaartdekveren. De kloofcanastero Asthenes pudibunda is roodbruiner, met een egaal roodbruine staart. Garlepps canastero Asthenes ottonis heeft een roodbruin voorhoofd en een roodbruine staart.
Leefgebied
Droog struweel met cactussen en doornstruiken, rotsige hellingen en randen van akkers in de droge inter-Andesdalen, ongeveer tussen 2500 en 3900 m. Zoekt in paren in struiken en op de grond naar insecten. Bouwt een gesloten nest van doornige takjes in een struik of cactus.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Endemisch in Peru: in de droge dalen van de Andes in Ancash, Huánuco, Lima, Huancavelica, Ayacucho en Apurímac. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Bolivia en op de Galápagos.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek op droge, struikrijke hellingen met cactussen in de dalen van Huancavelica en Ayacucho, in de vroege ochtend als de vogels zingen.
Staat van instandhouding
Niet geëvalueerd, omdat de soort pas recent wordt afgesplitst. Het verspreidingsgebied is klein; kap van struweel en overbegrazing tasten het leefgebied plaatselijk aan.
Wetenschappelijke naam
Asthenes huancavelicae | Morrison, 1938
Morrison beschreef de soort in 1938 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Asthenes werd in 1853 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam komt van Oudgrieks asthenēs, 'onbeduidend', 'zwak'. De soortnaam verwijst naar Huancavelica in Peru. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Yauli, Huancavelica, Peru.