Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Roodbuikcanastero

Roodbuikcanastero | Asthenes dorbignyi

Rusty-vented Canastero | Canastero rojizo | Lenheiro-de-crisso-ferrugíneo

De roodbuikcanastero is een grijsbruine canastero van droog struweel, cactushellingen en Polylepis-bosjes in de Andes van het zuiden van Peru en Bolivia. Hij sluipt door laag struikgewas en zingt met opgeheven staart vanaf de top van een struik. De naam verwijst naar de roestrode onderstaartdekveren.

Roodbuikcanastero (Asthenes dorbignyi)
Foto: Hugo Hulsberg — CC0 1.0 · iNaturalist

Geluid

De zang is een droge triller die versnelt en iets daalt. Roept met scherpe tsjik-tonen.

Luister: ZangXC1027992

Opname: Francisco Rivas Fuenzalida — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

15–16 cm, met een rechte, spitse snavel en een vrij lange staart. De bovendelen zijn grijsbruin, met een roodbruin vlak op de vleugel. Een vage, lichte wenkbrauwstreep loopt achter het oog. De keel heeft een kleine oranjerode vlek, de rest van de onderdelen is grijswit, met roodbruine onderstaartdekveren. De staart is zwartachtig, met roodbruine buitenste pennen. De seksen zijn gelijk.

Verwarrings­soorten

De bleekstaartcanastero Asthenes huancavelicae uit het midden van Peru heeft licht geelbruine tot witachtige buitenste staartpennen. Berlepsch' canastero Asthenes berlepschi is warmer bruin, met meer roodbruin op borst en flanken, en komt alleen in een klein gebied in Bolivia voor. De andescanastero Asthenes modesta is egaler, zonder duidelijke vleugelvlek, en leeft op de grond in open grasland. De kloofcanastero Asthenes pudibunda is roodbruiner, met een egaal roodbruine staart, en leeft in rotsige kloven.

Leefgebied

Droog struweel met cactussen, rotsige hellingen, randen van akkers en Polylepis-bosjes in de droge Andes, meestal tussen 2500 en 4300 m. Zoekt in paren in struiken en op de grond naar insecten. Het nest is een grote, gesloten bal van doornige takjes met een zijingang, in een struik of cactus.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Peru in de Andes van het zuidwesten, in Arequipa, Moquegua en Tacna. In Bolivia in de westelijke en zuidelijke Andes, van La Paz zuidwaarts tot Tarija. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het noorden van Chili en het noordwesten van Argentinië.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek op struikrijke, droge hellingen met cactussen, vooral in de vroege ochtend als de vogels vanaf een struiktop zingen.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Kap van struweel en Polylepis en overbegrazing tasten het leefgebied plaatselijk aan.

Wetenschappelijke naam

Asthenes dorbignyi | (Reichenbach, 1853)

Reichenbach beschreef de soort in 1853 als Bathmidura Dorbignyi; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Asthenes werd in 1853 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam komt van Oudgrieks asthenēs, 'onbeduidend', 'zwak'. De soortnaam eert Alcide d'Orbigny (1802–1857), Frans natuuronderzoeker die van 1826 tot 1834 door Zuid-Amerika reisde. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Palca, Cochabamba, Bolivia.