Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Kortsnavelelenia

Kortsnavelelenia | Elaenia parvirostris

Small-billed Elaenia | Fiofío piquicorto | Guaracava-de-bico-curto

De kortsnavelelenia is een kleine elenia die broedt in het zuiden van Zuid-Amerika en in de zuidelijke winter in groten getale naar het Amazonebekken en verder noordwaarts trekt. Hij is een van de meest voorkomende zuidelijke trekvogels onder de tirannen. In het gidsgebied broedt hij in Bolivia.

Kortsnavelelenia (Elaenia parvirostris)
Foto: Gmmv1980 — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een helder, fluitend pieuw en zachte wiet-roepen; de zang bij zonsopgang is een herhaald pi-tsjew.

Luister: ZangXC951954

Opname: Pedro Rinaldi — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

14,5 cm, met een ronde kop, een kleine snavel en nauwelijks een kuif. De bovendelen zijn olijfgrijs, met een duidelijke, volledige witte oogring en een witte kruinvlek die meestal deels zichtbaar is. De vleugels zijn donker met twee of drie witte vleugelstrepen. De onderdelen zijn grijsachtig wit, met een grijze borst en soms een lichtgele zweem op de onderbuik. De seksen zijn gelijk.

Verwarrings­soorten

De witkuifelenia Elaenia albiceps lijkt sterk, maar heeft een minder duidelijke oogring en een bredere witte kruinstreep; hij leeft in de Andes en langs de kust. De kleine elenia Elaenia chiriquensis heeft een gelere buik en een minder duidelijke oogring. De grote elenia Elaenia spectabilis is groter, met een gele buik en een donkere borst. De leigrijze elenia Elaenia strepera is grijs zonder witte vleugelstrepen.

Leefgebied

Broedt in droog bos, bosranden, struikgewas en halfopen land met bomen in het laagland en de lagere hellingen. In de winter in bosranden, secundair bos, struikgewas langs rivieren, riviereilanden en het bladerdak van laaglandbos, vaak bij vruchtdragende bomen. Eet vruchten en insecten.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

Bolivia: broedvogel in het zuiden en oosten (onder meer Santa Cruz, Chuquisaca, Tarija); in de winter verspreid over het laagland. Peru, Ecuador en Colombia: wintergast in het oostelijk laagland, plaatselijk ook in de uitlopers. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied broedend in Paraguay, Uruguay, Argentinië en het zuiden van Brazilië; wintergast tot in Venezuela en de Guyana's.

  • Jaarrond
  • Zomergast (ca. apr–sep)
  • Wintergast (ca. okt–mrt)
  • Doortrek (mrt–apr, okt–nov)
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in de zuidelijke winter (mei–september) in bosranden en bij vruchtdragende bomen in het Amazonelaagland; in de broedtijd in struikgewas en droog bos in het oosten van Bolivia. Let op de volledige witte oogring.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. Algemeen en verdraagt veranderd, halfopen landschap.

Wetenschappelijke naam

Elaenia parvirostris | Pelzeln, 1868

Pelzeln beschreef de soort in 1868 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Elaenia werd in 1836 ingevoerd door Sundevall. De geslachtsnaam komt van Oudgrieks elaineos, 'van olijfolie' of 'olieachtig'. Van Latijn parvus, 'klein', en rostrum, 'snavel': 'kleinsnavelig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Curitiba, Paraná, Brazilië.