Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Kortsnavelsuikervogel
Kortsnavelsuikervogel | Cyanerpes nitidus
Short-billed Honeycreeper | Mielero piquicorto | Saí-de-bico-curto
De kortsnavelsuikervogel is de kleinste suikervogel, een gedrongen blauw en zwart vogeltje van de boomkronen van het Amazonebos. Zijn korte, nauwelijks gebogen snavel onderscheidt hem van de verwante purpersuikervogel. Hij leeft hoog in het bladerdak en komt vooral aan bloeiende en vruchtdragende bomen en met gemengde groepen in beeld.
Geluid
Roept dunne, hoge tsiet-tonen; een uitgesproken zang is nauwelijks bekend.
Opname: Daniel F. Lane — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
9 cm, gedrongen en kortstaartig, met een korte, vrijwel rechte zwarte snavel. Het mannetje is helder paarsblauw met zwarte teugel, een zwarte keel die als een slab tot op de bovenborst doorloopt, en zwarte vleugels en staart; de poten zijn roze-rood. Het vrouwtje is groen, met een lichte, okerkleurige keel, een vage blauwe baardstreep en een gelig groene, licht gestreepte onderkant. Jonge vogels lijken op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
De purpersuikervogel Cyanerpes caeruleus heeft een duidelijk langere, gebogen snavel, een kleinere zwarte keel en bij het mannetje heldergele poten; het vrouwtje heeft een sterkere okerkleurige kop en een duidelijke blauwe baardstreep. Het mannetje van de blauwe suikervogel Cyanerpes cyaneus heeft een turkooizen kruin, een zwarte rug en rode poten. De blauwe pitpit Dacnis cayana heeft een spitsere snavel en geen zwarte keelslab.
Leefgebied
Kronen en hoge randen van vochtig laaglandbos op terra firme en in várzea, plaatselijk ook in hoog secundair bos, vooral beneden 500 m. Eet nectar, kleine vruchten en insecten die hij van bladeren pikt; sluit zich aan bij gemengde groepen van de boomkronen. Het nest is een kleine kom hoog in een boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het Amazonelaagland in het zuidoosten. In Ecuador in het Amazonelaagland ten oosten van de Andes. In Peru verspreid in het Amazonelaagland, vooral in het noorden. In Bolivia alleen enkele waarnemingen in het noorden. Komt niet voor op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela, de Guyana's en het Amazonegebied van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Vanaf boomkroontorens en -paden in het Amazonegebied van Ecuador en Peru, bij bloeiende of vruchtdragende bomen; bekijk elke suikervogel met een korte snavel en een grote zwarte keel goed.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Vrij schaars maar wijdverbreid in groot, aaneengesloten laaglandbos; lijdt plaatselijk onder ontbossing.
Wetenschappelijke naam
Cyanerpes nitidus | (Hartlaub, 1847)
Hartlaub beschreef de soort in 1847 als Coereba nitida; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Cyanerpes werd in 1899 ingevoerd door Oberholser. De geslachtsnaam combineert Grieks kuanos, 'donkerblauw', en herpēs, 'kruiper'. De soortnaam is Latijn nitidus, 'glanzend'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Noord-Peru.