Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Blauw-gele tangare
Blauw-gele tangare | Rauenia bonariensis
Blue-and-yellow Tanager | Tangara naranjera | Sanhaço-papa-laranja
De blauw-gele tangare is een stevige tangare van droge dalen en struikgewas in de Andes, met een kobaltblauwe kop, een zwart masker en een gele tot oranje borst. Ze leeft in halfopen land met hagen, tuinen en boomgaarden en eet veel fruit.
Geluid
Roept een scherp tsjip en hoge, fijne tonen; de zang is een reeks heldere, wat schurende tonen, vaak vanaf een hoge zitplek.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
17 cm, met een korte, dikke snavel. Het mannetje heeft een kobaltblauwe kop met zwarte teugel en wangvlek, een zwarte tot olijfzwarte mantel, een oranjegele stuit en gele onderdelen met een oranje waas op de borst. Vleugels en staart zijn zwart met blauwe randen. Bij vogels uit Ecuador en Peru is de mantel olijfkleurig en de borst minder oranje. Het vrouwtje is doffer: grijsbruin tot olijfbruin van boven, met een vaag blauwige kop, en vaalgeel tot okerkleurig van onderen. Jonge vogels lijken op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
De maskertangare Pipraeidea melanonota is kleiner en heeft een lichtblauwe kruin en okerbruine onderdelen zonder geel. De blauwvleugelbergtangare Anisognathus somptuosus leeft in vochtig bergbos en heeft ook gele onderdelen, maar een zwarte kop met een gele kruinvlek en blauwe schouders. Het vrouwtje kan lijken op dat van de kapsijs Spinus magellanicus, maar is groter, heeft een dikkere snavel en geen gele vleugelband.
Leefgebied
Droge en halfdroge dalen tussen de Andesketens en de westflank, met struikgewas, hagen, eucalyptus, akkers, boomgaarden, parken en tuinen, van ongeveer 1500 tot 3500 m, in Peru plaatselijk lager in kustvalleien. Eet vooral vruchten, ook gekweekt fruit, en daarnaast insecten. Het nest is een kom in een boom of struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia niet bekend. In Ecuador in de droge inter-Andesdalen van het noorden tot het zuiden. In Peru op de westflank en in de inter-Andesdalen over vrijwel de hele lengte van het land. In Bolivia in de dalen van de Andes en op de oostflank, tot in het zuiden. Komt niet voor op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het noorden van Chili, Argentinië, Uruguay, Paraguay en het zuiden van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in tuinen, hagen en boomgaarden in droge Andesdalen, zoals rond Quito, Cuenca, Cusco en Cochabamba; de vogels zitten vaak hoog op een tak of draad en komen af op rijp fruit.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Vrij algemeen in halfopen, door mensen gevormd land; profiteert van tuinen en boomgaarden.
Wetenschappelijke naam
Rauenia bonariensis | (Gmelin, 1789)
Gmelin beschreef de soort in 1789 als Loxia bonariensis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Rauenia werd in 1980 ingevoerd door Wolters. De geslachtsnaam werd in 1980 door Hans Edmund Wolters gegeven en is mogelijk naar een persoon genoemd; wie dat was, is niet achterhaald. De soortnaam verwijst naar Buenos Aires in Argentinië. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Buenos Aires, Argentinië.