Alle soorten › Roofvogels › Havikachtigen › Kortstaartbuizerd
Kortstaartbuizerd | Buteo brachyurus
Short-tailed Hawk | Gavilán colicorto | Gavião-de-cauda-curta
De kortstaartbuizerd is een kleine buizerd die het grootste deel van de tijd hoog in de lucht doorbrengt. Hij jaagt vooral op vogels, die hij vanuit grote hoogte in een steile duikvlucht slaat, vaak na een tijd stil in de wind te hebben gehangen. Er zijn een lichte en een donkere vorm, die naast elkaar voorkomen.
Geluid
Een hoge, langgerekte schreeuw, kieeeer, vooral in de vlucht en bij het nest; buiten de broedtijd meestal stil.
Opname: Rolf A. de By — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
39–46 cm; het vrouwtje is iets groter. Compact, met brede vleugels die bij de zittende vogel tot aan de staartpunt reiken, en een vrij korte staart. De lichte vorm is donker grijsbruin van boven, met een donkere kop en wangen die als een kap afsteken tegen de witte keel en de zuiver witte onderdelen. In de vlucht zijn de ondervleugeldekveren wit, de slagpennen lichtgrijs met fijne bandering en een donkere achterrand. De donkere vorm is geheel zwartbruin, met lichtere, gebandeerde slagpennen van onder. De staart is grijs met smalle donkere banden en een bredere band voor de top. Jonge vogels van de lichte vorm hebben fijne strepen op kop en borstzijden; jonge donkere vogels zijn wit gevlekt van onder.
Verwarringssoorten
De witkeelbuizerd Buteo albigula leeft hoger in de Andes, heeft donkere strepen op de flanken en roodbruin gebandeerde dijen, en bij de zittende vogel blijven de vleugels korter dan de staart. De breedvleugelbuizerd Buteo platypterus heeft een staart met brede zwarte en witte banden; jonge vogels zijn duidelijk gestreept van onder. De bandstaartbuizerd Buteo albonotatus lijkt op de donkere vorm, maar heeft langere, smallere vleugels, vliegt met de vleugels in een V zoals een kalkoengier Cathartes aura en heeft brede witte banden in de staart.
Leefgebied
Bosranden, half-open landschap met bosjes, rivierbos, secundair bos, plantages en bergbos tot ongeveer 2500 m, plaatselijk hoger; ook in het droge bos van het westen. Jaagt vooral op kleine en middelgrote vogels, daarnaast op hagedissen en kleine zoogdieren. Het nest is een takkennest hoog in een boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia wijdverbreid in het laagland en op de hellingen van de Andes. In Ecuador in het laagland en de uitlopers van west en oost en in de lagere Andesdalen. In Peru vooral in het oostelijke laagland en op de oostflank, plaatselijk in het noordwesten. In Bolivia in het laagland en in de Yungas. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Florida en Mexico door Midden-Amerika tot het noorden van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Kijk halverwege de ochtend, als de thermiek op gang komt, hoog in de lucht boven bosranden en open plekken; de vogel hangt vaak lang op dezelfde plek voordat hij duikt. Let op de donkere kap boven de witte onderkant.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is wijdverbreid en verdraagt een afwisselend landschap van bos en open land.
Wetenschappelijke naam
Buteo brachyurus | Vieillot, 1816
Vieillot beschreef de soort in 1816 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Buteo werd in 1799 ingevoerd door De Lacépède. De geslachtsnaam is Latijn buteo, de Romeinse naam voor de buizerd. De soortnaam komt van Grieks brakhus, 'kort', en oura, 'staart'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.