Alle soorten › Papegaaiachtigen › Papegaaien › Kortstaartpapegaai
Kortstaartpapegaai | Graydidascalus brachyurus
Short-tailed Parrot | Loro colicorto | Curica-verde
De kortstaartpapegaai is een gedrongen, vrijwel geheel groene papegaai met een zeer korte staart, de enige soort in het geslacht Graydidascalus. Hij leeft langs de grote rivieren van het Amazonegebied, in overstromingsbos en op riviereilanden, waar hij vaak in luidruchtige groepen voorkomt. Groepen vliegen laag over het water met snelle, ondiepe vleugelslagen.
Geluid
Een schelle, scherpe roep, zoals kriek-kriek, in de vlucht herhaald; groepen maken een doorlopend, schril gekwetter.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
24 cm, met een grote kop, een zware, donkere snavel en een zeer korte, vierkante staart. Het kleed is grasgroen, op de onderdelen iets geliger, met een donkergrijze vlek achter het oog. De staartpennen hebben rood aan de basis, dat zelden zichtbaar is. De seksen zijn gelijk. Jongen zijn doffer.
Verwarringssoorten
Amazonepapegaaien van het geslacht Amazona zijn groter, met een langere staart en gekleurde tekening op kop en vleugel, zoals de oranje vleugelspiegel van de oranjevleugelamazone Amazona amazonica. Het zwartoormargrietje Pionus menstruus heeft een blauwe kop en rode onderstaartdekveren. Barrabands papegaai Pyrilia barrabandi heeft een zwarte kop met een oranje wangvlek. De witvleugelparkiet Brotogeris versicolurus is kleiner, met een spitse staart en witte en gele vlakken in de vleugel.
Leefgebied
Overstromingsbos (várzea), riviereilanden met Cecropia en ander jong bos, oevers en bosranden langs grote rivieren, ook tuinen en plantages bij dorpen aan de rivier, in het laagland tot ruwweg 300 m. Eet vruchten en zaden in het bladerdak en trekt in groepen van voedselboom naar voedselboom. Broedt in holten in bomen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het uiterste zuidoosten, vooral langs de Amazone. In Ecuador plaatselijk in het oostelijke laagland, langs de Napo en andere grote rivieren. In Peru langs de grote rivieren in het noordoosten, zoals de Amazone, de Napo, de Marañón en de Ucayali. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied langs de Amazone en haar zijrivieren in Brazilië, tot aan de monding.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Vanaf een boot op de Amazone bij Iquitos of Leticia; groepen vliegen in de ochtend en de avond laag over de rivier tussen eilanden en oevers. Let op de gedrongen bouw en de zeer korte staart.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is langs de grote rivieren vaak algemeen en verdraagt jong en verstoord oeverbos; er zijn geen duidelijke bedreigingen bekend.
Wetenschappelijke naam
Graydidascalus brachyurus | (Temminck & Kuhl, 1820)
Temminck & Kuhl beschreef de soort in 1820 als Psittacus brachyurus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Graydidascalus werd in 1854 ingevoerd door Bonaparte. De geslachtsnaam eert de Britse zoöloog George Robert Gray (1808–1872), gecombineerd met Grieks didaskalos, 'leraar, meester'. De soortnaam komt van Grieks brakhus, 'kort', en oura, 'staart'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Boven-Amazonegebied.