Alle soorten › Papegaaiachtigen › Papegaaien › Roodschouderara
Roodschouderara | Diopsittaca nobilis
Red-shouldered Macaw | Guacamayo noble | Maracanã-pequena
De roodschouderara is de kleinste ara, nauwelijks groter dan een grote parkiet en de enige soort in het geslacht Diopsittaca. Net als de grote ara's heeft hij een kale, witte gezichtshuid. Hij leeft in savannes met palmen en bosranden en komt in het gidsgebied alleen aan de oostrand voor.
Geluid
Hoge, schelle en schorre kreten, zoals een herhaald kree-ak; hoger en minder rauw dan bij de grote ara's.
Opname: Fabrício Grigolin — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
30–35 cm, met een lange, spitse staart. Het kleed is groen, met een blauwe voorkruin. De kale gezichtshuid rond oog en teugel is wit. De vleugelboeg, de voorrand van de vleugel en de ondervleugeldekveren zijn rood; de slagpennen en de staart zijn van onderen olijfgeel. De noordelijke vogels hebben een geheel zwarte snavel; bij de zuidelijke vogels, die in Peru en Bolivia voorkomen, is de bovensnavel licht hoornkleurig en zijn de vogels iets groter. De seksen zijn gelijk; jonge vogels missen het rood aan de voorrand van de vleugel en hebben geen blauw op de kruin.
Verwarringssoorten
De dwergara Ara severus is groter, met een kastanjebruin voorhoofd, een langere, van onderen roodbruine staart en een donkere snavel. De roodbuikara Orthopsittaca manilatus is groter, met een gele gezichtshuid en een roodbruine vlek op de buik, en leeft vooral in palmmoerassen. De witoogparkiet Psittacara leucophthalmus heeft geen kale, witte gezichtshuid en een rode en gele ondervleugel. De geelnekara Primolius auricollis heeft een zwart voorhoofd en een gele nekband.
Leefgebied
Savanne met palmen, vooral moriche-palm (Mauritia), galerijbos, bosranden en halfopen land met verspreide bomen, in het laagland. Eet zaden, vruchten, bloemen en nectar. Broedt in holten van dode palmen en bomen, soms in termietennesten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru alleen in het uiterste zuidoosten, in de savannes van de Pampas del Heath (Madre de Dios). In Bolivia in de savannes van het noorden en oosten (Beni, Santa Cruz). In Colombia hooguit in het uiterste oosten, aan de grens met Venezuela. Ontbreekt in Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Venezuela, de Guyana's en een groot deel van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In Bolivia in de savannes van Noel Kempff Mercado en in de palmrijke savannes van de Beni, waar groepen 's ochtends en 's avonds tussen slaap- en voedselplaatsen vliegen.
Staat van instandhouding
In de hier gevolgde taxonomische indeling niet geëvalueerd. In een groot deel van zijn verspreidingsgebied algemeen, en de soort verdraagt een halfopen landschap; aan de randen van het verspreidingsgebied, zoals in Peru, is hij schaars en plaatselijk.
Wetenschappelijke naam
Diopsittaca nobilis | (Linnaeus, 1758)
Linnaeus beschreef de soort in 1758 als Psittacus nobilis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Diopsittaca werd in 1912 ingevoerd door Ridgway. De geslachtsnaam komt van Grieks dios, 'goddelijk, edel', en psittakē, 'papegaai', als verwijzing naar de soortnaam nobilis. De soortnaam is Latijn nobilis, 'edel, voornaam'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Suriname.