Alle soorten › Roofvogels › Havikachtigen › Langpootkiekendief
Langpootkiekendief | Geranospiza caerulescens
Crane Hawk | Gavilán zancón | Gavião-pernilongo
De langpootkiekendief is een slanke, leigrijze roofvogel met zeer lange, oranjerode poten. Dankzij een buigzaam gewricht in de loop kan hij zijn poot ook naar achteren buigen en zo prooien uit boomholtes, spleten en bromelia's trekken. Hoewel hij door zijn silhouet aan een kiekendief doet denken, is hij niet nauw verwant aan de echte kiekendieven van het geslacht Circus.
Geluid
Een klagend, fluitend wieeoo, vooral rond het nest en in de vlucht.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
43–51 cm; het vrouwtje is iets groter. Slank, met een kleine kop, een lange staart, afgeronde vleugels en lange, dunne, oranjerode poten. Volwassen vogels zijn leigrijs tot zwartgrijs, met rode ogen; de buik en de dijen hebben vaak fijne lichte bandering. De staart is zwart met twee witte banden. In de vlucht is van onder een witte band of halve maan aan de basis van de buitenste handpennen te zien. Jonge vogels zijn bruiner, met lichte strepen op kop en gezicht en een lichtere buik.
Verwarringssoorten
De leigrijze buizerd Buteogallus schistaceus is gedrongener, met kortere poten, een kortere staart met één witte band en geen witte halve maan in de vleugel. De slakkenwouw Rostrhamus sociabilis heeft een dunne, sterk gekromde snavel en een witte staartbasis. De zwarte arendbuizerd Buteogallus urubitinga is veel groter en forser, met gele poten en een witte staart met een zwarte eindband.
Leefgebied
Bos in de buurt van water: overstromingsbos, moerasbos, oeverbos, mangroven en randen van laaglandbos, en in het westen ook droog bos; meestal onder 1000 m. Zoekt klimmend en fladderend langs stammen en in kruinen naar kikkers, hagedissen, slangen, jonge vogels en grote insecten, die hij uit holtes en bromelia's trekt. Het nest is een takkenkom hoog in een boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het Caribische laagland, het Magdalenadal en het oostelijk laagland. In Ecuador in het westelijke laagland en in het Amazonelaagland. In Peru in het noordwesten en in het Amazonelaagland. In Bolivia in het noordelijke en oostelijke laagland. Buiten het gidsgebied van Mexico tot Venezuela, de Guyana's, Brazilië, Paraguay en het noorden van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek langs rivieren en moerasbos in het laagland, bijvoorbeeld vanaf een boot, en let op een grijze roofvogel die zich met halfgespreide vleugels aan een stam of in een bromelia vastklampt. In de vlucht vallen de lange, oranjerode poten en de witte banden in de staart op.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Wijdverbreid, maar afhankelijk van bos en wetlands.
Wetenschappelijke naam
Geranospiza caerulescens | (Vieillot, 1817)
Vieillot beschreef de soort in 1817 als Sparvius caerulescens; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Geranospiza werd in 1847 ingevoerd door Kaup. De geslachtsnaam komt van Grieks geranos, 'kraanvogel', en spizias, 'havik', naar de lange poten. De soortnaam komt van Latijn caerulescens, 'blauwachtig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.