Alle soorten › Roofvogels › Havikachtigen › Mississippiwouw

Mississippiwouw | Ictinia mississippiensis

Mississippi Kite | Elanio de Misisipi | Sovi-do-norte

De mississippiwouw broedt in het zuiden en midden van de Verenigde Staten en overwintert in het binnenland van Zuid-Amerika. Tijdens de trek komt hij in groepen, soms van honderden vogels, door het gidsgebied. Hij jaagt in de vlucht op grote insecten.

Mississippiwouw (Ictinia mississippiensis)
Foto: saltyhiker — CC BY 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

In het gidsgebied meestal stil. Een dun, tweetonig gefluit, fie-fieuw.

Luister: RoepXC1169368

Opname: Manuel Grosselet — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

31–37 cm; slank, met lange, spitse vleugels. Volwassen vogels zijn grijs, met een lichtgrijze, bijna witte kop, een effen zwarte staart en een lichtgrijs veld op de bovenkant van de armpennen; de ogen zijn rood. Er is geen roodbruin in de vleugel. Het vrouwtje is iets donkerder en heeft een minder lichte kop. Jonge vogels zijn van onder wit met grove roodbruine strepen en hebben een gebandeerde staart; eenjarige vogels hebben een volwassen lichaam, maar nog een gebandeerde staart en gebandeerde ondervleugels.

Verwarrings­soorten

De donkergrijze wouw Ictinia plumbea heeft een roodbruin veld in de handpennen, een donkerdere kop en smalle witte banden in de staart, en de vleugelpunten reiken in zit voorbij de staartpunt; jonge vogels van beide soorten worden vooral aan de staart en de vleugellengte onderscheiden. De slechtvalk Falco peregrinus is forser, met een donkere kop, een brede wangstreep en een krachtiger vleugelslag.

Leefgebied

Op de trek boven bos, rivieren en half open land in het laagland, vaak samen met andere trekkende roofvogels; in het overwinteringsgebied boven bos, savanne en cultuurland met bomen. Jaagt in de vlucht op libellen, cicaden en andere grote insecten. Broedt niet in het gidsgebied.

Verspreiding en trek

In Colombia, Ecuador en Peru vooral een doortrekker, het meest ten oosten van de Andes, in september–november op weg naar het zuiden en in maart–april op de terugweg. In Bolivia doortrekker en wintergast in het laagland. Broedt in het zuiden en midden van de Verenigde Staten en overwintert vooral in Paraguay, het noorden van Argentinië en het zuiden van Brazilië.

  • Wintergast (ca. okt–mrt)
  • Doortrek (mrt–apr, okt–nov)
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Let in oktober en in maart–april op groepen kleine, grijze wouwen boven het Amazonelaagland, vaak samen met zwaluwstaartwouwen Elanoides forficatus en breedvleugelbuizerds Buteo platypterus; groepen draaien omhoog in thermiek en glijden daarna in een rechte lijn verder.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. De Noord-Amerikaanse broedstand is in de afgelopen decennia toegenomen en heeft zich uitgebreid.

Wetenschappelijke naam

Ictinia mississippiensis | (Wilson, 1811)

Wilson beschreef de soort in 1811 als Falco misisippiensis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Ictinia werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Grieks iktinos, 'wouw'. De soortnaam verwijst naar de Mississippi in de Verenigde Staten, niet noodzakelijk de typelocatie. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Natchez, Mississippi, Verenigde Staten.