Alle soorten › Zangvogels › Mierklauwieren › Langstaartmiervogel

Langstaartmiervogel | Drymophila caudata

East Andean Antbird | Tiluchí colilargo | Trovoada-dos-andes-orientais

De langstaartmiervogel is een gestreepte miervogel met een lange staart uit de Oostelijke Cordillera van Colombia, waar hij in Chusquea-bamboe in bergbos leeft. Tot 2012 werd hij samen met Chapmans miervogel, Klages' miervogel en de santamartamiervogel tot één soort gerekend; verschillen in zang leidden tot een splitsing in vier soorten. In de huidige opvatting komt hij alleen in Colombia voor.

Langstaartmiervogel (Drymophila caudata)
Foto: Stephen John Davies — CC BY-NC 4.0 · iNaturalist

Geluid

Het mannetje zingt een korte reeks: twee of drie heldere inleidende tonen, gevolgd door enkele hese, zoemende dubbeltonen; het vrouwtje antwoordt met een kortere reeks. De roep is een kort tsjip.

Luister: ZangXC683390

Opname: Jorge L. Peña — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

15 cm, waarvan bijna de helft staart. Het mannetje heeft een zwarte kruin met witte streepjes, een witte wenkbrauwstreep en een zwart, wit en grijs gestreepte mantel met een roodbruine stuit. De vleugels zijn zwart met witte vleugelstrepen. Keel en borst zijn wit met zwarte streepjes, flanken en onderbuik roodbruin. De lange, getrapte staart is grijsbruin met witte toppen. Het vrouwtje heeft okerkleurige in plaats van witte streepjes op kop en mantel en een meer okerkleurige borst.

Verwarrings­soorten

Chapmans miervogel Drymophila striaticeps leeft in de Centrale en Westelijke Cordillera en verder zuidwaarts tot Bolivia en lijkt sterk op deze soort; de zang is het beste kenmerk. Klages' miervogel Drymophila klagesi leeft in de Serranía de Perijá, in Venezuela en in het noorden van de Oostelijke Cordillera, meestal lager, en heeft eveneens een afwijkende zang. De santamartamiervogel Drymophila hellmayri komt alleen in de Sierra Nevada de Santa Marta voor.

Leefgebied

Opstanden van Chusquea-bamboe in en aan de rand van vochtig bergbos en nevelwoud, ook in bamboerijk struikgewas en secundaire groei, ruwweg tussen 1500 en 2700 m. Zoekt insecten en spinnen tussen bamboebladeren en stengels, meestal laag boven de grond, in paren of familiegroepjes. Het nest is een kommetje laag in dichte bamboe.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

Colombia: in de Oostelijke Cordillera, op beide flanken, plaatselijk van Santander zuidwaarts tot Cundinamarca. Ecuador, Peru en Bolivia: ontbreekt. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied niet bekend.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in bamboe langs bosranden en paden in het bergbos van de Oostelijke Cordillera, bijvoorbeeld in de bossen boven Bogotá of in Santander. De vogels reageren op elkaars duet en komen dan naar de rand van de bamboe.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is klein en het bergbos in de Oostelijke Cordillera is sterk versnipperd, maar de soort verdraagt bosranden en secundaire groei met bamboe.

Wetenschappelijke naam

Drymophila caudata | (Sclater, 1855)

Sclater beschreef de soort in 1855 als Formicivora caudata; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Drymophila werd in 1824 ingevoerd door Swainson. De geslachtsnaam combineert Grieks drumos, 'bos, struikgewas', en philos, 'houdend van'. De soortnaam komt van Latijn caudatus, 'met een staart', naar de lange staart. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.