Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Leivleugelbladspeurder
Leivleugelbladspeurder | Neophilydor fuscipenne
Slaty-winged Foliage-Gleaner | Limpiafronda alioscura | Limpa-folha-de-asa-escura
De leivleugelbladspeurder is een warm roodbruine bladspeurder met donkere, leigrijze vleugels van het vochtige laagland- en voetheuvelbos ten westen van de Andes. Hij doorzoekt dode bladeren en epifyten in de middelste lagen van het bos en reist vrijwel altijd mee met gemengde groepen. Het is de westelijke tegenhanger van de kaneelstuitbladspeurder.
Van deze soort bestaat geen foto van een levende wilde vogel met een geschikte Creative Commons-licentie. Heb je er een die aan de regels voldoet? Stuur hem in.
Geluid
De zang is een snelle, droge triller of ratel. De roep is een korte, scherpe tsjik.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
16–17 cm, met een rechte, vrij slanke snavel. Kruin en nek zijn donker olijfbruin; mantel, stuit en staart zijn warm roodbruin. Een geelbruine wenkbrauwstreep. De vleugels zijn donker leigrijs en steken duidelijk af tegen de rug. Keel en onderdelen zijn effen okerkleurig tot licht geelbruin. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De geelkapbladspeurder Dendroma rufa is groter, met een geelbruin voorhoofd en roodbruine vleugels, en leeft hoger in de bergen. De schubkeelbladspeurder Anabacerthia variegaticeps heeft een geelbruine oogring en geschubde keel en leeft eveneens hoger. De rosse bladspeurder Clibanornis rubiginosus is donkerder roodbruin, zonder contrast in de vleugels, en houdt zich in de ondergroei op.
Leefgebied
Vochtig laaglandbos en voetheuvelbos in het Chocó en het westen van Ecuador, ook oudere secundaire bossen en bosranden, meestal tot ongeveer 1000 m. Zoekt in de middelste en hogere lagen, bijna altijd in gemengde groepen, in opgehoopte dode bladeren, mos en epifyten naar insecten. Nestelt in een holte in een oever.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in het Pacifische laagland en de voetheuvels en in het noorden van het land. Ecuador: in het westelijke laagland en de voetheuvels in het noorden en midden. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos, en ten oosten van de Andes. Buiten het gidsgebied in Panama.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Volg gemengde groepen in vochtig bos in de voetheuvels van het noordwesten van Ecuador of het Pacifische laagland van Colombia en let op een roodbruine vogel met donkere vleugels die dode bladeren doorzoekt.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het laaglandbos ten westen van de Andes is grotendeels gekapt, waardoor de soort plaatselijk is verdwenen; in de grote bosgebieden van het Chocó komt hij nog algemeen voor.
Wetenschappelijke naam
Neophilydor fuscipenne | (Salvin, 1866)
Salvin beschreef de soort in 1866 als Philydor fuscipennis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Neophilydor werd in 2023 ingevoerd door Sangster, Harvey, Gaudin & Claramunt. De geslachtsnaam combineert Grieks neos, 'nieuw', met Philydor, het geslacht waarin beide soorten eerder stonden; Sangster en collega's benoemden het in 2023. De soortnaam fuscipenne komt van Latijn fuscus, 'donker', en penna, 'veer, vleugel': 'met donkere vleugels'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Santiago de Veraguas, Panama.