Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Roodstuitbladspeurder
Roodstuitbladspeurder | Neophilydor erythrocercum
Rufous-rumped Foliage-Gleaner | Limpiafronda lomirrufa | Limpa-folha-de-sobre-ruivo
De roodstuitbladspeurder is een olijfbruine bladspeurder van het Amazonebos met een roodbruine stuit en staart. Hij foerageert in de middelste en hogere lagen van het bos, meestal als vaste deelnemer van gemengde groepen, en doorzoekt hangende dode bladeren en epifyten.
Geluid
De zang is een snelle, droge, wat dalende triller. De roep is een korte, scherpe tsjik.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
16–17 cm, met een rechte, vrij slanke snavel. De bovendelen zijn olijfbruin, de stuit en de staart helder roodbruin. Een geelbruine wenkbrauwstreep en een smalle, lichte oogring. Keel en onderdelen zijn licht okerkleurig tot geelbruin, op de borst soms met vage, olijfkleurige vlekjes. De vleugels zijn olijfbruin, zonder duidelijk contrast. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De kaneelstuitbladspeurder Philydor pyrrhodes heeft donker leigrijze vleugels en een helder kaneelkleurige onderzijde en blijft lager in dichte begroeiing. De roodstaartbladspeurder Anabacerthia ruficaudata lijkt sterk, maar heeft een olijfkleurige stuit en een vager gestreepte, grijzere borst. De geelkapbladspeurder Dendroma rufa is groter, met een geelbruin voorhoofd en roodbruine vleugels.
Leefgebied
Vochtig laaglandbos op terra firme en voetheuvelbos van de oostflank, ook oudere secundaire bossen, tot ongeveer 1200 m. Zoekt in de middelste en hogere lagen, bijna altijd in gemengde groepen, in hangende dode bladeren, lianen en epifyten naar insecten en spinnen. Nestelt in een holte in een oever.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in het Amazonegebied in het zuidoosten. Ecuador: in het oostelijke laagland en de voetheuvels. Peru: in het Amazonelaagland en de voetheuvels over de hele lengte van het land. Bolivia: in het noorden en de voetheuvels van de oostflank. Ontbreekt ten westen van de Andes en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het Amazonegebied van Brazilië en in de Guyana's, en in het Atlantische bos van het oosten van Brazilië.
Hoe en wanneer kijken
Volg gemengde groepen in terra-firmebos en in de voetheuvels en kijk naar bladspeurders in de middelste lagen; de roodbruine stuit is vooral te zien als de vogel zich vooroverbuigt of wegvliegt.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft een zeer groot verspreidingsgebied, maar is gebonden aan ongestoord bos en verdwijnt bij ontbossing.
Wetenschappelijke naam
Neophilydor erythrocercum | (Pelzeln, 1859)
Pelzeln beschreef de soort in 1859 als Anabates erythrocercus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Neophilydor werd in 2023 ingevoerd door Sangster, Harvey, Gaudin & Claramunt. De geslachtsnaam combineert Grieks neos, 'nieuw', met Philydor, het geslacht waarin beide soorten eerder stonden; Sangster en collega's benoemden het in 2023. De soortnaam erythrocercum combineert Grieks eruthros, 'rood', en kerkos, 'staart': 'roodstaartig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Manaus, Brazilië.