Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Bandgrijsstaart
Bandgrijsstaart | Xenerpestes minlosi
Double-banded Greytail | Colagrís norteño | Rabo-cinzento-de-duas-barras
De bandgrijsstaart is een kleine, grijze ovenvogel met een zwarte kruin en twee witte vleugelstrepen, van het bladerdak van de vochtige bossen ten westen van de Andes. Hij zoekt als een zanger tussen de bladeren, meestal in gemengde groepen. Van Panama reikt het verspreidingsgebied tot het noordwesten van Ecuador.
Geluid
Een hoge, dunne, droge triller, en hoge, scherpe roepen.
Opname: Mitch Lysinger — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
10–11 cm, klein, met een korte, spitse snavel en een korte, grijze staart. De kruin is zwart, met een witte wenkbrauwstreep. De bovendelen zijn donkergrijs, de vleugels met twee duidelijke witte vleugelstrepen. De onderdelen zijn witachtig, op keel en borst vaag grijs gestreept. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De kleine vireo Pachysylvia decurtata heeft een grijze kop met een witte oogring, een olijfgroene rug en geen vleugelstrepen. Vrouwtjes van miersluipers zijn bruiner of olijfkleuriger en missen de zwarte kruin met witte wenkbrauwstreep. De streepkopgrijsstaart Xenerpestes singularis heeft een roodbruin gestreepte voorkruin en geen vleugelstrepen, en leeft alleen op de oostflank van de Andes.
Leefgebied
Het bladerdak en de randen van vochtig laagland- en voetheuvelbos, ook hoog secundair bos, van het laagland tot ongeveer 1000 m. Zoekt in gemengde groepen, vaak hangend aan de toppen van takken, tussen bladeren en ranken naar insecten. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in het Pacifische laagland en de voetheuvels van het Chocó, en noordelijk en oostelijk tot in het noorden van Antioquia en de midden-Magdalenavallei. Ecuador: in het noordwesten, vooral in Esmeraldas. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het oosten van Panama.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Langs wegen en bosranden in het laagland van Esmeraldas en het Colombiaanse Chocó volgt de soort gemengde groepen door het bladerdak; de zwarte kruin en de witte vleugelstrepen zijn bij een vogel die laag aan de bosrand zoekt het eerst te zien.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Ontbossing in het Chocó en in het noordwesten van Ecuador kan de stand plaatselijk doen afnemen.
Wetenschappelijke naam
Xenerpestes minlosi | Berlepsch, 1886
Berlepsch beschreef de soort in 1886 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Xenerpestes voerde hij in datzelfde werk in. De geslachtsnaam komt van Grieks xenos, 'vreemdeling', en herpēstēs, 'kruiper' (van herpō, 'kruipen'). De soortnaam eert Emilio José Minlos (1856–1901), Venezolaans-Duitse koopman en verzamelaar in Bucaramanga (Colombia). Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bij Bucaramanga, Colombia.