Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Streepkopgrijsstaart
Streepkopgrijsstaart | Xenerpestes singularis
Equatorial Greytail | Colagrís ecuatorial | Rabo-cinzento-equatoriano
De streepkopgrijsstaart is een kleine, grijze ovenvogel van het bladerdak van de bergbossen op de oostflank van de Andes in Ecuador en het noorden van Peru. Hij beweegt zich als een zanger door het gebladerte, in gemengde groepen. De soort is plaatselijk en in de meeste gebieden schaars.
Geluid
Een hoge, droge, snelle triller, en hoge, dunne roepen.
Opname: Paul Coopmans — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
11–12 cm, klein, met een korte, spitse snavel en een korte, grijze staart. De voorkruin is roodbruin met fijne zwarte strepen; daarachter is de kruin grijs met donkere strepen. Een smalle, witachtige wenkbrauwstreep. De bovendelen zijn effen grijs, de vleugels zonder vleugelstrepen. De onderdelen zijn witachtig, op keel en borst fijn grijs gestreept. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De grijsbrauwstekelstaart Cranioleuca curtata is groter, met een roodbruine kruin, roodbruine vleugels en een roodbruine staart. De gestreepte xenops Xenops rutilans heeft een opgewipte snavel, een witte baardstreep en een roodbruine staart. De bandgrijsstaart Xenerpestes minlosi heeft een zwarte kruin en twee witte vleugelstrepen, en leeft alleen ten westen van de Andes.
Leefgebied
Het bladerdak en de bosranden van vochtig bergbos en hoger voetheuvelbos op de oostflank, ongeveer tussen 1000 en 1700 m. Zoekt in gemengde groepen, vaak hangend, tussen bladeren, ranken en mossige takken naar insecten. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Ecuador: op de oostflank van de Andes, plaatselijk over de hele lengte. Peru: op de oostflank in het noorden, in Amazonas en San Martín, plaatselijk in Cajamarca. Ontbreekt in Colombia, in Bolivia en op de Galápagos. Endemisch voor het gidsgebied.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In de bossen rond Wildsumaco in de Ecuadoraanse provincie Napo is de soort in gemengde groepen in het bladerdak aan te treffen; let op een kleine, grijze vogel die als een zanger tussen de bladeren zoekt.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is klein en de soort is plaatselijk; ontbossing op de oostflank kan de stand plaatselijk doen afnemen.
Wetenschappelijke naam
Xenerpestes singularis | (Taczanowski & Berlepsch, 1885)
Taczanowski & Berlepsch beschreef de soort in 1885 als Synallaxis singularis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Xenerpestes werd in 1886 ingevoerd door Berlepsch. De geslachtsnaam komt van Grieks xenos, 'vreemdeling', en herpēstēs, 'kruiper' (van herpō, 'kruipen'). De soortnaam is Latijn singularis, 'uniek' of 'opmerkelijk'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Mapoto, bij Ambato, Ecuador.