Alle soorten › Koekoeksvogels › Koekoeken › Mangrovekoekoek
Mangrovekoekoek | Coccyzus minor
Mangrove Cuckoo | Cuclillo de manglar | Papa-lagarta-do-mangue
De mangrovekoekoek is een koekoek van de kusten van het Caribisch gebied, die in het gidsgebied alleen aan de Caribische kust van Colombia voorkomt. Hij leeft verborgen in mangrove en dichte kustbegroeiing en beweegt zich langzaam door het gebladerte. Kenmerkend zijn het zwarte masker en de okerkleurige buik.
Geluid
Een reeks lage, keelachtige tonen, gaw-gaw-gaw-gauw-gauw, die naar het einde vertraagt. Roept vooral in de broedtijd en is verder meestal stil.
Opname: GABRIEL LEITE — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
28–31 cm, met een lange, getrapte staart. De bovenzijde is grijsbruin, de kruin grijzer. Een zwart masker loopt van de teugel door het oog over de oorstreek. De keel is witachtig, borst en buik zijn warm oker tot kaneelkleurig. De onderzijde van de staart is zwart met grote witte punten. De bovensnavel is zwart, de ondersnavel grotendeels geel; de oogring is geel. De seksen zijn gelijk; jonge vogels hebben een vager masker en een vager staartpatroon.
Verwarringssoorten
De kleine mangrovekoekoek Coccyzus melacoryphus is kleiner, heeft een geheel zwarte snavel, een minder contrasterend masker met een grijze band langs de halszijde en een okerkleurige, geen witte, keel. De geelsnavelkoekoek Coccyzus americanus heeft ook een gele ondersnavel, maar is wit van onderen, zonder masker, en heeft roodbruine handpennen. De grijskopkoekoek Coccyzus lansbergi heeft een donkergrijze kap, een zwarte snavel en een roodbruine bovenzijde.
Leefgebied
Mangrove, droog kustbos, struikgewas en oeverbegroeiing langs de kust, plaatselijk ook verder landinwaarts in droog bos, vrijwel alleen op lage hoogte. Zoekt langzaam in het gebladerte naar rupsen, sprinkhanen, spinnen en andere grote ongewervelden, soms ook hagedissen. Bouwt zelf een los nest van twijgen in een struik of boom, vaak in mangrove.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia aan de Caribische kust, onder meer rond Santa Marta en op het schiereiland La Guajira, en op de eilanden San Andrés en Providencia. Uit Ecuador, Peru en Bolivia niet bekend. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Florida, het Caribisch gebied, langs de kusten van Mexico en Midden-Amerika, en in het noorden van Venezuela, de Guyana's en de noordkust van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In mangrove en droog kustbos rond Santa Marta en in La Guajira, vooral in de ochtend wanneer vogels roepen; zit vaak lang stil in het gebladerte.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Plaatselijk gevoelig voor het verlies van mangrove door kustontwikkeling.
Wetenschappelijke naam
Coccyzus minor | (Gmelin, 1788)
Gmelin beschreef de soort in 1788 als Cuculus minor; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Coccyzus werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Grieks kokkuzō, 'koekoek roepen'. De soortnaam minor is Latijn voor 'kleiner'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.