Alle soorten › Koekoeksvogels › Koekoeken › Witbuikkoekoek
Witbuikkoekoek | Coccyzus euleri
Pearly-breasted Cuckoo | Cuclillo ventriblanco | Papa-lagarta-de-euler
De witbuikkoekoek is een kleine, onopvallende koekoek die sterk op de geelsnavelkoekoek lijkt, maar geen roodbruin in de vleugels heeft. Hij broedt vooral in het oosten en zuiden van Brazilië en de aangrenzende landen en trekt in de zuidelijke winter naar het noorden. In het gidsgebied is hij schaars en zijn verspreiding en trekbewegingen zijn nog onvolledig bekend.
Geluid
In het gidsgebied meestal stil. De roep is een reeks holle tonen, kuoep-kuoep-kuoep, vergelijkbaar met de roep van de geelsnavelkoekoek, maar zonder snelle tikkende inleiding.
Opname: Miguel Angelo Biz — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
25–27 cm, slank met een lange, getrapte staart. De bovenzijde is egaal grijsbruin, de onderzijde wit met een grijzige waas op de borst. De vleugels zijn grijsbruin zonder roodbruin in de handpennen. De onderzijde van de staart is zwart met grote witte punten. De bovensnavel is zwart, de ondersnavel geel met een donkere punt. De seksen zijn gelijk; jonge vogels hebben een vager staartpatroon.
Verwarringssoorten
De geelsnavelkoekoek Coccyzus americanus is iets groter en heeft roodbruine handpennen, vooral in de vlucht zichtbaar; hij komt in het gidsgebied voor in de noordelijke winter en op doortrek. De zwartsnavelkoekoek Coccyzus erythropthalmus heeft een geheel zwarte snavel en kleine staartpunten. De kleine mangrovekoekoek Coccyzus melacoryphus is oker van onderen, met een zwarte snavel en een donker masker.
Leefgebied
Bosranden, secundair bos, overstromingsbos, de hogere lagen van vochtig laaglandbos en bomen in savannes en open land, vooral in het laagland. Zoekt rustig in het gebladerte naar rupsen en andere grote insecten. Broedgevallen in het gidsgebied zijn niet met zekerheid bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia schaars en plaatselijk in het laagland ten oosten van de Andes. In Ecuador en Peru slechts enkele waarnemingen in het oostelijke laagland. In Bolivia schaars in het noorden en oosten, vooral in de zuidelijke winter. Buiten het gidsgebied broedend in het oosten en zuiden van Brazilië, Paraguay en het noordoosten van Argentinië, en plaatselijk in Venezuela en de Guyana's; in de zuidelijke winter in het Amazonegebied.
- Zomergast (ca. apr–sep)
- Wintergast (ca. okt–mrt)
- Doortrek (mrt–apr, okt–nov)
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Tussen april en oktober in bosranden en overstromingsbos in het laagland van Bolivia en het zuidoosten van Peru; let bij elke koekoek met een witte onderzijde op het ontbreken van roodbruin in de vleugel.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Wijdverspreid maar in grote delen van zijn verspreidingsgebied schaars.
Wetenschappelijke naam
Coccyzus euleri | Cabanis, 1873
Cabanis beschreef de soort in 1873 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Coccyzus werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Grieks kokkuzō, 'koekoek roepen'. De soortnaam euleri eert Carl Hieronymus Euler (1834–1901), Zwitsers amateur-ornitholoog die zich in 1853 in Brazilië vestigde en van 1867 tot 1901 viceconsul in Rio de Janeiro was. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cantagalo, Rio de Janeiro, Brazilië.