Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Maskersaltator
Maskersaltator | Saltator cinctus
Masked Saltator | Pepitero enmascarado | Trinca-ferro-mascarado
De maskersaltator is een blauwgrijze saltator met een zwart masker, een zwarte borstband en een lange staart met witte punten, van nevelwoud op de hellingen van de noordelijke en centrale Andes. Hij is schaars en plaatselijk, en wordt vooral gevonden in bos met Podocarpus of bamboe. Hij zit vaak stil en onopvallend in het middenniveau van het bos.
Geluid
Laat zich weinig horen. De zang is een korte reeks heldere, fluitende tonen; verder een scherp, metaalachtig tikje.
Opname: Jonas Nilsson — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
21–22 cm, met een lange, gegradeerde staart. De snavel is zwaar en bij volwassen vogels grotendeels rood, met wisselend veel zwart aan de basis en op de rug van de snavel. De bovendelen zijn blauwgrijs. Voorhoofd, teugel, de streek rond het oog en de kin zijn zwart. De keel en het midden van de buik zijn wit, gescheiden door een zwarte band over de borst; de flanken zijn grijs. De staartveren zijn zwart met brede witte punten. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels hebben een donkerdere snavel en een vager patroon.
Verwarringssoorten
De goudsnavelsaltator Saltator aurantiirostris heeft ook een zwart masker en een borstband, maar een oranje snavel, een witte streep achter het oog en een kortere staart, en leeft in droog struweel in Peru en Bolivia. De witkeelsaltator Saltator grossus is leigrijs met een witte keel en een rode snavel, maar mist het zwarte masker en de witte staartpunten en leeft in laaglandbos. De bontkeelsaltator Saltator maximus heeft een groene rug en een okerkleurig keelmidden.
Leefgebied
Vochtig nevelwoud en hoger bergbos, vaak met Podocarpus of dichte bamboe (Chusquea), en de randen daarvan, ruwweg tussen 1600 en 3000 m. Leeft alleen of in paren in de middenetage en het lagere bladerdak, soms met gemengde groepen. Eet vruchten, onder meer van Podocarpus, zaden, knoppen en insecten. Het nest is weinig beschreven.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia plaatselijk in de Centrale Andes en op de oostflank in het zuiden. In Ecuador plaatselijk op de oostflank van de Andes, vooral in het zuiden. In Peru op de oostflank in het noorden en midden van het land. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in nevelwoud met Podocarpus en bamboe op de oostflank, zoals in het zuiden van Ecuador; let op een stille, blauwgrijze vogel met een lange, wit getipte staart in de middenetage.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd, maar schaars en plaatselijk verspreid. Verlies en versnippering van nevelwoud op de Andeshellingen zijn de belangrijkste bedreiging.
Wetenschappelijke naam
Saltator cinctus | Zimmer, 1943
Zimmer beschreef de soort in 1943 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Saltator werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Latijn saltator, 'danser'. De soortnaam komt van Latijn cinctus, 'omgord', naar de borstband. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cordillera de Cutucú, Morona Santiago, Ecuador.