Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Witkeelsaltator
Witkeelsaltator | Saltator grossus
Slate-colored Grosbeak | Picogrueso piquirrojo | Bico-encarnado
De witkeelsaltator is een forse, leigrijze saltator van vochtig laaglandbos aan weerszijden van de Andes. De koraalrode snavel en de witte keel met zwarte rand zijn in het gidsgebied kenmerkend voor deze soort. Hij leeft meestal hoog in het bladerdak en sluit zich vaak aan bij gemengde groepen van tangares en andere vogels.
Geluid
De zang is een reeks heldere, volle, gefloten frasen van twee tot vier tonen, vaak een aantal keren herhaald. De roep is een korte, metaalachtige tsjik.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
20 cm, met een dikke, koraalrode snavel. Het mannetje is egaal leigrijs met een kleine witte keelvlek die breed zwart omrand is; voorhoofd en teugel zijn zwart. Het vrouwtje is lichter en matter grijs, met een witte keel met weinig of geen zwarte rand. Jonge vogels zijn bruiner grijs en hebben een doffere, oranjere snavel.
Verwarringssoorten
De Rothschilds bisschop Cyanoloxia rothschildii (ten oosten van de Andes) en de blauwrugbisschop Cyanoloxia cyanoides (ten westen ervan) hebben een zware, zwartachtige snavel; het mannetje is blauwzwart en het vrouwtje bruin, en beide leven lager in de ondergroei. De grijze saltator Saltator coerulescens heeft een donkere snavel, een witte wenkbrauwstreep en een okerkleurige buik en leeft in halfopen land.
Leefgebied
Vochtig regenwoud op terra firme, ook várzea, voetheuvelbos, oud secundair bos en bosranden, van zeeniveau tot ongeveer 1200 m. Zoekt in het middelste en hoge bladerdak naar vruchten, zaden en insecten, vaak in gemengde groepen. Het nest is een losse kom van takjes en ranken in een boom of struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het Pacifische laagland en het noordwesten, en ten oosten van de Andes in het Amazonelaagland en de voetheuvels. In Ecuador in het noordwesten (vooral Esmeraldas) en in het oostelijke laagland. In Peru wijdverbreid in het Amazonelaagland en de voetheuvels. In Bolivia in het laagland van het noorden en midden en langs de voet van de Andes. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Honduras tot Panama en in Venezuela, de Guyana's en het Amazonegebied van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Let in gemengde groepen in het bladerdak op een grijze vogel met een rode snavel; hij laat zijn gefloten zang vaak vanaf een zitplaats tussen het blad horen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Wijdverbreid en vrij algemeen in aaneengesloten bos; verdwijnt waar het bos op grote schaal wordt gekapt.
Wetenschappelijke naam
Saltator grossus | (Linnaeus, 1766)
Linnaeus beschreef de soort in 1766 als Loxia grossa; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Saltator werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Latijn saltator, 'danser'. De soortnaam komt van Latijn grossus, 'dik, groot', waarschijnlijk naar de zware snavel. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.