Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Wigstaartgrasgors
Wigstaartgrasgors | Emberizoides herbicola
Wedge-tailed Grass Finch | Sabanero coludo | Canário-do-campo
De wigstaartgrasgors is een slanke, gestreepte gors van open savannes met hoog gras, van Costa Rica tot Argentinië. De lange, getrapte staart met spitse veren verklaart zijn naam. Hij leeft verborgen in het gras en zingt vooral in de schemering vanaf een grashalm of struikje.
Geluid
De zang is een korte reeks heldere, gefloten tonen, zoals tsii-tsjuu-tsiwiet, vooral bij zonsopkomst en zonsondergang. De roep is een kort, schor tsjip.
Opname: Paul Lenrumé — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
19 cm, waarvan bijna de helft staart. De bovenkant is okerbruin met zware zwarte strepen, de onderkant witachtig met een okerkleurige borst en flanken. Hij heeft een smalle witte oogring, een lichte wenkbrauwstreep, geel op de vleugelbocht en een snavel met een gele ondersnavel. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn geliger van onderen en licht gestreept op de borst.
Verwarringssoorten
De pampagors Embernagra platensis is forser, met een olijfgroene bovenkant, een grijze borst en een dikke, oranjegele snavel. De graslandgors Ammodramus humeralis is kleiner, met een korte staart en een gele teugelvlek. De campogors Coryphaspiza melanotis is kleiner en het mannetje heeft een zwarte kop met een witte wenkbrauwstreep. De witbrauwgrasgors Donacospiza albifrons heeft een egale, okerkleurige onderkant en een grijze wenkbrauwstreep.
Leefgebied
Savanne met hoog gras, vaak met verspreide struiken, natte graslanden en grazige open plekken in bos, van het laagland tot ongeveer 1500 m, plaatselijk hoger. Zoekt laag in het gras naar insecten en zaden. Het nest is een kom van gras, laag in een graspol.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia vooral in de llanos ten oosten van de Andes en plaatselijk in savannes in het noorden. In Ecuador niet of nauwelijks bekend. In Peru plaatselijk in savannes in het zuidoosten, zoals de Pampas del Heath. In Bolivia in de savannes van Beni en Santa Cruz en in grasland langs de voet van de Andes. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Costa Rica tot Venezuela en de Guyana's, in Brazilië, Paraguay en het noordoosten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister bij zonsopkomst in hoog savannegras naar de heldere, gefloten zang en zoek dan een slanke, gestreepte vogel met een lange staart op een grashalm.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Wijdverbreid; plaatselijk verdwijnt hij door omzetting van savanne in akkers en door intensieve begrazing.
Wetenschappelijke naam
Emberizoides herbicola | (Vieillot, 1817)
Vieillot beschreef de soort in 1817 als Sylvia herbicola; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Emberizoides werd in 1822 ingevoerd door Temminck. De geslachtsnaam combineert het gorzengeslacht Emberiza met Grieks -oidēs, 'lijkend op'. De soortnaam komt van Latijn herba, 'gras, kruid', en -cola, 'bewoner': graslandbewoner. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Paraguay.