Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Mishanavliegenpikker

Mishanavliegenpikker | Zimmerius villarejoi

Mishana Tyrannulet | Mosquerito de Villarejo | Poiaeiro-de-mishana

De mishanavliegenpikker is een kleine, grijsgroene tiran die pas in 2001 werd beschreven, uit het witzandbos bij Mishana ten zuidwesten van Iquitos. Hij komt alleen in Peru voor en is grotendeels gebonden aan bos op arme, witte zandgrond. De wetenschappelijke naam eert de natuuronderzoeker Avencio Villarejo, die in Loreto werkte.

Mishanavliegenpikker (Zimmerius villarejoi)
Foto: Nick Athanas — CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een korte reeks heldere fluittonen en enkele hoge roepjes; de stem verschilt duidelijk van die van de slankpootvliegenpikker en is het beste kenmerk.

Luister: ZangXC771388

Opname: Guilherme Melo Becher — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

10 cm, met een kleine, korte snavel, waarvan de ondersnavel aan de basis vaak licht roze tot oranjeachtig is, en een vrij lange staart. Kruin en bovendelen zijn grijsachtig olijf, de kop iets grijzer. De vleugelveren hebben smalle gele randen, zonder echte vleugelstrepen. Keel en borst zijn lichtgrijs, de buik vaal geelachtig wit. De seksen zijn gelijk.

Verwarrings­soorten

De slankpootvliegenpikker Zimmerius gracilipes, die in hetzelfde gebied voorkomt, heeft een grijzere kruin en een geheel donkere snavel; in het veld is het verschil vooral aan de stem te horen. De roodsnavelvliegenpikker Zimmerius cinereicapilla is groter, met een grijze kruin en een rode ondersnavel, en leeft in de voetheuvels. De witteugelvliegenpikker Ornithion inerme heeft witte teugels en rijen witte vlekken op de vleugel.

Leefgebied

Het bladerdak van laag, open bos op witte zandgrond (varillal) en van aangrenzend hoger bos in het laagland; in San Martín vergelijkbaar bos op arme bodem op middelhoge hoogte, tot ongeveer 1100 m. Eet kleine insecten en bessen, onder meer van maretakken. Het nest is weinig beschreven.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

Peru: in Loreto in het witzandbos rond Iquitos, onder meer in het reservaat Allpahuayo-Mishana, en daarnaast plaatselijk in San Martín, onder meer in het dal van de Alto Mayo. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Het reservaat Allpahuayo-Mishana bij Iquitos is de bekendste plek; luister in de vroege ochtend langs de paden door het witzandbos naar de fluittonen uit de kruinen.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd volgens de huidige beoordeling. De soort heeft een kleine, versnipperde verspreiding in een gespecialiseerd biotoop, dat rond Iquitos onder druk staat door houtkap en de uitbreiding van de stad.

Wetenschappelijke naam

Zimmerius villarejoi | Álvarez A & Whitney, 2001

Álvarez A & Whitney beschreef de soort in 2001 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Zimmerius werd in 1977 ingevoerd door Traylor. De geslachtsnaam eert de Amerikaanse ornitholoog John Todd Zimmer (1889–1957), die veel werk deed aan de indeling van Neotropische vogels. De soortnaam eert de augustijner pater Avencio Villarejo (1910–2000), die in de jaren 1930 en 1940 door het Peruaanse Amazonegebied reisde en de natuur en de inheemse volken beschreef. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Allpahuayo-Mishana, Loreto, Peru.