Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Venezuelavliegenpikker
Venezuelavliegenpikker | Zimmerius improbus
Venezuelan Tyrannulet | Moscareta venezolana | Poiaeiro-venezuelano
De venezuelavliegenpikker is een kleine, olijfkleurige tiran van het bergbos in het noorden van Colombia en het westen van Venezuela. Hij lijkt sterk op de goudmaskervliegenpikker, met een geel gezicht en geel gerande vleugelveren, en werd lange tijd tot die soort gerekend.
Geluid
Een helder, wat klaaglijk fluitje en korte reeksen hogere noten.
Opname: Joe Klaiber — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
11 cm, met een korte, donkere snavel en een vrij lange staart, die vaak iets wordt opgewipt. Teugel en wenkbrauw zijn geel, kruin en bovendelen olijfgroen. De vleugelveren hebben duidelijke gele randen, zonder echte vleugelstrepen. De iris is donker. De onderdelen zijn grijsachtig wit, op buik en flanken met een gele zweem. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De goudmaskervliegenpikker Zimmerius chrysops lijkt sterk en verschilt vooral in stem en verspreiding; hij leeft verder zuidelijk in de Andes van Colombia. De geelkruinvliegenpikker Tyrannulus elatus heeft een gele kruinstreep, grijze wangen en vleugelstrepen, en leeft in het laagland. De geelkeelvliegenpikker Camptostoma obsoletum heeft een kuifje en lichte vleugelstrepen.
Leefgebied
Het bladerdak en de randen van vochtig bergbos, oud secundair bos en halfopen terrein met bomen, ook koffieplantages met schaduwbomen, ruwweg tussen 600 en 2500 m. Eet kleine insecten en veel bessen, vooral van maretakken, alleen, in paren of in gemengde groepen. Het nest is weinig beschreven.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in de Sierra Nevada de Santa Marta, de Serranía de Perijá en het noorden van de Oost-Andes in Norte de Santander. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de bergen van het westen en noorden van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in de Sierra Nevada de Santa Marta langs de weg van Minca naar San Lorenzo, in bosranden en tuinen met bomen; let op vogels die bessen eten in maretakken en op het heldere fluitje.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. De soort komt ook voor in secundair bos en in koffieplantages met schaduwbomen.
Wetenschappelijke naam
Zimmerius improbus | (Sclater & Salvin, 1871) (GBIF: Zimmerius vilissimus)
Sclater & Salvin beschreef de soort in 1871 als Tyranniscus improbus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Zimmerius werd in 1977 ingevoerd door Traylor. De geslachtsnaam eert de Amerikaanse ornitholoog John Todd Zimmer (1889–1957), die veel werk deed aan de indeling van Neotropische vogels. De soortnaam is Latijn improbus, 'minderwaardig', van in-, 'niet', en probus, 'goed'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Mérida, Venezuela.