Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse zangers › Nashvillezanger
Nashvillezanger | Leiothlypis ruficapilla
Nashville Warbler | Reinita de Nashville | Mariquita-de-nashville
De nashvillezanger is een kleine zanger met een grijze kop, een opvallende witte oogring en gele onderdelen, die in Noord-Amerika broedt en vooral in Mexico en het noorden van Midden-Amerika overwintert. In het gidsgebied is hij een zeer zeldzame dwaalgast, ver ten zuiden van het normale winterkwartier.
Geluid
De zang, in het winterkwartier zelden te horen, bestaat uit twee delen: een reeks hoge siebit-siebit-siebit, gevolgd door een snelle triller. De roep is een scherpe, metaalachtige spink.
Opname: Ed Pandolfino — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
11–12 cm, met een korte staart en een fijne snavel. De kop is blauwgrijs met een volledige, scherpe witte oogring; de rug en vleugels zijn olijfgroen zonder vleugelstrepen. Keel, borst en onderstaart zijn geel, met tussen de poten een witachtige vlek. Het mannetje heeft een roestbruine kruinvlek, die meestal verborgen is. Vrouwtjes en jonge vogels zijn doffer, met een grijsolijfkleurige kop en een minder heldere oogring.
Verwarringssoorten
De connecticutzanger Oporornis agilis en de grijskopzanger Geothlypis philadelphia zijn groter, met een grijze of bruingrijze kap die tot op de borst doorloopt, zodat de keel niet geel is, en leven laag in dicht struikgewas. De tennesseezanger Leiothlypis peregrina heeft een wenkbrauwstreep en oogstreep in plaats van een oogring en witte onderstaartdekveren.
Leefgebied
In het winterkwartier in bosranden, struikgewas, secundair bos en tuinen, vooral in droger en halfopen terrein. Zoekt insecten in het lagere en middelste bladerdak en sluit zich aan bij gemengde zwermen. Broedt niet in het gidsgebied.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied slechts enkele losse waarnemingen in het noorden. Een normaal voorkomen is er in geen enkel land; dwaalgasten zijn het meest te verwachten in het noorden van Colombia. Buiten het gidsgebied broedend in het zuiden van Canada en het noorden en westen van de Verenigde Staten en overwinterend van het zuiden van de Verenigde Staten tot Guatemala en Honduras.
Hoe en wanneer kijken
Een nashvillezanger in het gidsgebied is het meest te verwachten tussen oktober en april in gemengde zwermen langs bosranden in het noorden van Colombia. Let op de combinatie van grijze kop, witte oogring en gele keel.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft een groot broedgebied en een stabiele stand.
Wetenschappelijke naam
Leiothlypis ruficapilla | (Wilson, 1811)
Wilson beschreef de soort in 1811 als Sylvia ruficapilla; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Leiothlypis werd in 2008 ingevoerd door Sangster. De geslachtsnaam combineert Grieks leios, 'effen, glad', met thlupis, een niet geïdentificeerd klein vogeltje dat Aristoteles noemt. De soortnaam combineert Latijn rufus, 'roodbruin', en -capillus, '-harig, -gekapt', naar de roodbruine kruinvlek. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit bij Nashville, Tennessee, Verenigde Staten.