Alle soorten › Glansvogelachtigen › Baardkoekoeken › Noordelijke grijswangtrappist
Noordelijke grijswangtrappist | Nonnula frontalis
Grey-cheeked Nunlet | Monjilla carigrís | Freirinha-de-bochecha-cinza
De noordelijke grijswangtrappist is een kleine baardkoekoek met een donkere kastanjebruine kruin, een grijs gezicht en een roodbruine borst. In het gidsgebied komt hij alleen in het noorden van Colombia voor, ver van de andere trappisten van het Amazonebekken. Hij wordt soms met de zuidelijke grijswangtrappist en de bruine trappist tot één soort gerekend.
Geluid
Een klagende, afgemeten reeks van tot twintig tonen, wie-iep wie-iep wie-iep.
Opname: Kent Livezey — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
14–15 cm, met een dunne, licht gebogen, overwegend blauwgrijze snavel. De kruin is zeer donker kastanjebruin, de bovendelen effen bruin met een lichtere stuit. Het gezicht is grijs en het donkere oog is omringd door kale rode huid. Kin, keel, borst en flanken zijn roodbruin, de buik geelbruin. De staart is donkerbruin, naar de punt bijna zwart. De seksen zijn gelijk. Vogels uit het Caribisch laagland zijn van boven veel lichter, met een geelbruine keel en borst.
Verwarringssoorten
Andere trappisten komen in zijn gebied niet voor. De witsnorbaardkoekoek Malacoptila panamensis is groter en forser, gestreept, met witte snorveren en een witte bles. De gekraagde baardkoekoek Bucco capensis en de glansvogels hebben een heel andere kleur en bouw.
Leefgebied
Vochtig tot nat primair en secundair bos, galerijbos en struikgewas, vooral bos langs rivieren. Van zeeniveau tot ongeveer 1000 m. Zit meestal in de lagere etages, soms tot in de onderste kroonlaag. In Colombia broedt hij van februari tot juni; over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het noorden: in het Caribisch laagland, het binnenland van het noorden met de lagere Magdalena- en Caucavallei, en in het uiterste noordwesten. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het midden en oosten van Panama.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in galerijbos en bosranden langs rivieren in het noorden van Colombia, waar je de afgemeten reeks fluittonen uit de lagere etage hoort.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. In Colombia vrij algemeen, maar het bos in zijn gebied is sterk versnipperd door landbouw en veeteelt.
Wetenschappelijke naam
Nonnula frontalis | (Sclater, 1854)
Sclater beschreef de soort in 1854 als Malacoptila frontalis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Nonnula werd in 1854 ingevoerd door Sclater. De geslachtsnaam is een verkleinwoord van laat-Latijn nonna, 'non': 'nonnetje'. De soortnaam frontalis komt van Latijn frons, 'voorhoofd', en verwijst naar de tekening van het voorhoofd. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Colombia.